The Evidence-Based Medicine Consultancy Ltd to niezależna firma zajmująca się badaniami medycznymi, która wnosi znaczący wkład w jakość opieki zdrowotnej na całym świecie poprzez rygorystyczne badania i innowacyjną metodologię badań opieki zdrowotnej
Pracownicy tej firmy są autorami licznych przeglądów systematycznych opublikowanych w prestiżowym Cochrane Library.
Dyrektor firmy, Dr. Tess Lawrie (MBBCh, PhD), w liście otwartym wzywa do NATYCHMIASTOWEGO WSTRZYMANIA SZCZEPIEŃ PRZECIWKO COVID-19
W celu lepszego zrozumienia klinicznego charakteru występujących zdarzeń niepożądanych po szczepionkach przeciwko COVID-19, a przede wszystkim w celu poinformowania lekarzy z pierwszej linii, firma przeszukała raporty Yellow Card (brytyjski system raportowania działań niepożądanych szczepionek), używając słów kluczowych specyficznych dla danej patologii, aby pogrupować dane według następujących pięciu szerokich, istotnych klinicznie kategorii: A. Krwawienie, krzepnięcie i niedokrwienie B. Układ immunologiczny C. Reakcje „bólowe” D. Neurologiczne E. Utrata wzroku, słuchu, mowy lub węchu F. W okresie ciąży Po przeprowadzeniu każdego wyszukiwania firma wprowadziła wyniki do arkusza kalkulacyjnego Excel, z wyłączeniem działań niepożądanych, które były wyraźnie nieistotne lub były zdublowane. Arkusze te zostaną wykorzystane w przyszłości w celu ułatwienia cotygodniowego monitorowania danych z Yellow Card.
Do jakich wniosków doszli autorzy analizy?
Najwięcej zgłoszonych do tej pory działań niepożądanych (941 774 działań niepożądanych i 5 474 zgonów) wystąpiło wśród osób w wieku od 18 do 44 lat i od 45 do 64 lat (odpowiednio 38% i 35%); zdecydowana większość (72%) zgłoszonych działań niepożądanych wystąpiła wśród kobiet. Niestety nie byliśmy w stanie przeanalizować danych dotyczących „Yellow Card” w Wielkiej Brytanii według wieku i płci z powodu braku dostępności danych. Jesteśmy świadomi ograniczeń danych z nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii i rozumiemy, że informacje dotyczące zgłoszonych działań niepożądanych leku nie należy interpretować w ten sposób, że dany lek ogólnie powoduje obserwowany efekt lub jest niebezpieczny w użyciu. Dzielimy się tym wstępnym raportem ze względu na PILNĄ POTRZEBĘ PRZEKAZANIA INFORMACJI, KTÓRE POWINNY DOPROWADZIĆ DO ZAPRZESTANIA WPROWADZANIA SZCZEPIEŃ W TRAKCIE PEŁNEGO DOCHODZENIA. Według niedawnego artykułu Seneffa i Nigha potencjalne ciężkie i długoterminowe patologie obejmują:
• Patogenne torowanie, wieloukładowa choroba zapalna i autoimmunizacja
• Reakcje alergiczne i anafilaksja
• Wzmocnienie zależne od przeciwciał
• Aktywacja utajonych infekcji wirusowych
• Neurodegeneracja i choroby prionowe
• Pojawienie się nowych wariantów SARSCoV2
• Integracja genu białka kolca z ludzkim DNA
Charakter i różnorodność działań niepożądanych zgłoszonych do „Systemu Yellow Card” są zgodne z potencjalnymi patologiami opisanymi w tym artykule i poparte innymi niedawnymi pracami naukowymi na temat szkód wywoływanych przez szczepionkę, w których pośredniczy białko kolca (2,3). Teraz jest oczywiste, że te produkty w krwiobiegu są toksyczne dla ludzi. WYMAGANE JEST NATYCHMIASTOWE WSTRZYMANIE PROGRAMU SZCZEPIEŃ, podczas gdy przeprowadzana jest pełna i niezależna analiza bezpieczeństwa w celu zbadania pełnego zakresu szkód, które według danych z brytyjskiej Yellow Card obejmują chorobę zakrzepowo-zatorową, wieloukładową chorobę zapalną, supresję immunologiczną, autoimmunizację i anafilaksję, a także wzmocnienie zależne od przeciwciał (ADE). Ze względu na potrzebę doraźnego postępowania nie wyszczególniliśmy wszystkich działań niepożądanych w niniejszym raporcie wstępnym. Istniejące dane z „Yellow Card” obejmujące okres prawie pięciu miesięcy wskazują, że STOPIEŃ ZACHOROWALNOŚCI I ŚMIERTELNOŚCI ZWIĄZANYCH ZE SZCZEPIONKAMI COVID-19 JEST BEZPRECEDENSOWY. Dane dotyczące wieku i płci, a także czas od szczepienia, są wymagane, aby poszerzyć naszą analizę, dlatego wysłaliśmy w tym zakresie wnioski o dostęp do informacji publicznej (FOIR) do Agencja ds. Regulacji Leków i Produktów Opieki Zdrowotnej (MHRA).
Ponadto konieczna jest PILNA OCENA I DYSKUSJA NIEZALEŻNYCH EKSPERTÓW, aby ocenić, czy nowe szczepionki mogą powodować mutacje genów wśród biorców, co sugeruje występowanie NIEZWYKLE RZADKICH ZABURZEŃ GENETYCZNYCH, takich jak napadowe ekstremalne zaburzenie bólowe (PEPD). Oprócz 11 przypadków PEPD w systemie Yellow Card, obecnie istnieje 12 zgłoszeń tego niezwykle rzadkiego stanu w bazie danych Vigiaccess.org WHO i 10 w bazie danych nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii Europejskiej Agencji Leków (EUDRA). Czy te działania niepożądane występują u niemowląt zaszczepionych kobiet w ciąży, czy też przypadkowo wśród zaszczepionych dorosłych? To pytanie wymaga pilnej uwagi.
Ponieważ wiadomo, że dane z nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii są ZNACZNIE ZANIŻONE, zalecamy, aby Agencja ds. Regulacji Leków i Produktów Opieki Zdrowotnej (MHRA) pilnie opublikowała informacje na temat tych działań niepożądanych i pomogła ludziom w ich zgłaszaniu celem ułatwienia pełnego wyjaśnienia zakresu problemu.
Agencja ds. Regulacji Leków i Produktów Opieki Zdrowotnej (MHRA) ma teraz WIĘCEJ NIŻ WYSTARCZAJĄCĄ ILOŚĆ DOWODÓW W SYSTEMIE YELLOW CARD, ABY UZNAĆ SZCZEPIONKI PRZECIWKO COVID-19 ZA NIEBEZPIECZNE DO STOSOWANIA U LUDZI. Należy poczynić przygotowania w celu zwiększenia wysiłków humanitarnych w celu POMOCY OSOBOM POSZKODOWANYM PRZEZ SZCZEPIONKI P-KO COVID-19 ORAZ PRZEWIDYWANIA I ŁAGODZENIA ŚREDNIO- I DŁUGOTERMINOWYCH EFEKTÓW. Ponieważ MECHANIZM SZKÓD WYWOŁYWANYCH PRZEZ SZCZEPIONKI WYDAJE SIĘ BYĆ PODOBNY DO SAMEGO COVID-19, obejmuje to współpracę z wieloma międzynarodowymi lekarzami i naukowcami posiadającymi doświadczenie w skutecznym leczeniu COVID-19. Agencja ds. Regulacji Leków i Produktów Opieki Zdrowotnej (MHRA) musi odpowiedzieć na co najmniej 3 pilne pytania:
1 Ile osób zmarło w ciągu 28 dni od szczepienia?
2 Ile osób było hospitalizowanych w ciągu 28 dni od szczepienia?
3 Ile osób jest z niepełnosprawnościami w wyniku szczepienia?
W czasopiśmie INTERNATIONAL JOURNAL OF ENVIRONMENTAL RESEARCH AND PUBLIC HEALTH ukazał się artykuł oceniający zagrożenia związane z powszechnym obowiązkowym stosowaniem masek, skupiający się na możliwych niekorzystnych skutkach medycznych, zwłaszcza w określonych grupach diagnostycznych, pacjentów i użytkowników [1].
W przeglądzie uwzględniono 65 badań.
Wybrane wnioski:
„skutki uboczne masek mają znaczenie kliniczne”
2. „zarówno ZDROWI, jak i chorzy ludzie mogą doświadczać ZESPOŁU WYCZERPANIA WYWOŁANEGO MASKĄ (Mask-Induced Exhaustion Syndrome, MIES) z typowymi zmianami i objawami, które często są obserwowane łącznie, takie jak:
-zwiększenie objętości przestrzeni martwej oddychania [4 badań]
-wzrost oporu oddechowego [4 badania]
-wzrost stężenia dwutlenku węgla we krwi [15 badań]
-zmniejszenie saturacji, duszność i trudność w oddychaniu [25 badań]
-pogorszenie funkcji bariery skórnej [3 badania] ze swędzeniem [9 badań]
-trądzik, zmiany skórne i podrażnienia [3 badania]
-ogólne zmęczenie i wyczerpanie [9 badań]
3. „Noszenie masek nie powoduje konsekwentnie klinicznych odchyleń od normy parametrów fizjologicznych, ale zgodnie z literaturą naukową należy spodziewać się długotrwałych konsekwencji patologicznych o znaczeniu klinicznym (…) zmian, które nie przekraczają normalnych wartości, ale są uporczywie nawracające, takie jak:
-wzrost stężenia dwutlenku węgla we krwi [2 badania]
-przyspieszona akcja serca [1 badanie]
-przyspieszenie częstości oddechów [2 badania], które udokumentowano podczas noszenia maski [15 badań]
– długotrwałe generowanie nadciśnienia tętniczego [2 badania], miażdżycy i choroby wieńcowej oraz chorób neurologicznych [5 badań].”
4. „Przedłużone noszenie maski mogłoby, zgodnie z faktami i korelacjami, które odkryliśmy, wywołać CHRONICZNĄ REAKCJĘ NA STRES WSPÓŁCZULNY wywołaną przez modyfikacje gazometrii i kontrolowaną przez ośrodki mózgowe. To z kolei indukuje i wyzwala SUPRESJĘ ODPORNOŚCI i ZESPÓŁ METABOLICZNY Z CHOROBAMI SERCOWO-NACZYNIOWYMI I NEUROLOGICZNYMI.”
5. „Znaleźliśmy nie tylko dowody na potencjalne długoterminowe skutki, ale także dowody na wzrost bezpośrednich krótkoterminowych skutków wraz ze zwiększonym czasem noszenia maski pod względem skumulowanych efektów dla:
6. „Teoretycznie indukowane przez maskę skutki spadku stężenia tlenu we krwi i wzrostu poziomu dwutlenku węgla rozciągają się na poziom komórkowy wraz z indukcją czynnika transkrypcyjnego HIF (czynnik indukowany niedotlenieniem) i zwiększonym działaniem zapalnym sprzyjającym NOWOTWOROM.”
7. „ZESPÓŁ WYCZERPANIA WYWOŁANEGO MASKĄ kontrastuje z definicją zdrowia WHO: „zdrowie to stan pełnego fizycznego, psychicznego i społecznego dobrostanu, a nie tylko brak choroby lub kalectwa””
8. „lekarz prowadzący powinien również rozważyć korzyść i ryzyko związane z obowiązkiem stosowania maski”
9. „każdy lekarz przysięga, że na pierwszym miejscu stawia zdrowie i godność swojego pacjenta oraz, nawet pod groźbą, nie może wykorzystywać swojej wiedzy medycznej do naruszania PRAW CZŁOWIEKA I WOLNOŚCI OBYWATELSKICH”
10. „dalsze badania są szczególnie pożądane w dziedzinie ginekologii (płodowej i embrionalnej) i pediatrycznej, ponieważ DZIECI są grupą wrażliwą, która spotkałaby się z najdłuższymi, a tym samym najgłębszymi konsekwencjami potencjalnie ryzykownego stosowania maski.”
11. „opisane zmiany fizjologii układu oddechowego związane z maską mogą mieć niekorzystny wpływ na gazometrię noszącego, a w niektórych przypadkach także objawiać się klinicznie, a zatem mieć negatywny wpływ na całe życie tlenowe, oddychanie zewnętrzne i wewnętrzne, wywierający wpływ na różnorodne układy narządów i procesy metaboliczne, z fizycznymi, psychologicznymi i społecznymi konsekwencjami dla człowieka”
——————————————————-
Negowanie powyższych wyników badań i wniosków jest czystą ignorancją i działaniem na szkodę społeczeństwa. Należy podkreślić, że nakaz maskowania dotyczy praktycznie wszystkich, a strach przed wirusem sprawia, że noszą nawet Ci, dla których maski stanowią bardzo wysokie ryzyko.
To jest cena jaką ponosimy za przewlekłe noszenie masek w celu ograniczenia transmisji wirusa.
Aktualne twierdzenia na temat skuteczności masek są teoretyczne, oparte na modelach, badaniach obserwacyjnych czy mechanistycznych.
Ostatnie badania nad SARS-CoV-2 pokazują zarówno znacznie niższą zakaźność [2], jak i znacznie niższą śmiertelność niż wcześniej zakładano, ponieważ można było obliczyć, że mediana skorygowanego wskaźnika śmiertelności zakażeń (IFR) wynosiła 0,1% w lokalizacjach z niższym niż średnia globalna wskaźnikiem śmiertelności populacji w związku z COVID-19 [3]
Na początku października 2020 r. WHO ogłosiła publicznie prognozy, że COVID-19 jest śmiertelny dla około 0,14% osób, które zachorują – w porównaniu z 0,10% w przypadku grypy endemicznej – ponownie liczba znacznie niższa niż oczekiwano.
PONOSIMY KOSZTY ZDROWOTNE, FINANSOWE, SPOŁECZNE, EKOLOGICZNE ZUPEŁNIE NIEWSPÓŁMIERNE DO SKUTECZNOŚCI MASEK I ZAGROŻENIA ZE STRONY C19.
1. Kisielinski, Kai, et al. „Is a Mask That Covers the Mouth and Nose Free from Undesirable Side Effects in Everyday Use and Free of Potential Hazards?.” International journal of environmental research and public health 18.8 (2021): 4344. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC8072811/
2. Streeck H., Schulte B., Kuemmerer B., Richter E., Hoeller T., Fuhrmann C., Bartok E., Dolscheid R., Berger M., Wessendorf L., et al. Infection Fatality Rate of SARS-CoV-2 Infection in a German Community with a Super-Spreading Event. medRxiv. 2020 doi: 10.1101/2020.05.04.20090076
3. Ioannidis J. The Infection Fatality Rate of COVID-19 Inferred from Seroprevalence Data. medRxiv. 2020 doi: 10.1101/2020.05.13.20101253
ŹRÓDŁO: Halperin, Daniel T., et al. „Rethinking COVID-19 Policies: Ten Recommendations for Where to Go from Here.” (2021), https://osf.io/nrvtf
Daniel T. Halperin, Norman Hearst, Stephen Hodgins, Robert C. Bailey, Jeffrey D. Klausner, Helen Jackson, Richard Wamai, Joseph A. Ladapo, Mead Over, Kevin Escandón, Monica Gandhi
Gillings School of Global Public Health, University of North Carolina, Chapel Hill, NC, USA School of Medicine, University of California, San Francisco, CA, USA School of Public Health, University of Alberta, Edmonton, AB, Canada School of Public Health, University of Illinois, Chicago, IL, USA David Geffen School of Medicine, Fielding School of Public Health, University of California, Los Angeles, CA, USA Independent Consultant, Harare, Zimbabwe Integrated Initiative for Global Health, Northeastern University, Boston, MA, USA School of Public Health, University of Nairobi, Nairobi, Kenya Center for Global Development, Washington, D.C., USA School of Medicine, Universidad del Valle, Cali, Colombia
Wersja skrócona:
USPRAWNIĆ WPROWADZANIE SZCZEPIEŃ
Zwiększenie poziomu wszczepienia poprzez opóźnienie drugiej dawki o okres dłuższy niż interwał 3-4 tygodniowy stosowany w badaniach klinicznych (druga dawka może być podana do 6-tego tygodnia od pierwszej)
Osoby, które przeszły zakażenie MOGĄ POCZEKAĆ NA SZCZEPIENIE PRZEZ CO NAJMNIEJ 6 MIESIĘCY od zakażenia i prawdopodobnie potrzebują tylko jednej dawki
Priorytetowo immunizowane powinny być osoby starsze i niezbędni pracownicy. Priorytetyzacja powinna opierać się na dowodach naukowych, np. astma nie jest czynnikiem ciężkiego przebiegu COVID-19, a może nawet częściowo chronić przed śmiercią i innymi poważnymi następstwami.
UNIKAĆ NIESKUTECZNYCH LOCKDOWNÓW
Należy unikać przesadnego podejścia polegającego na zamykaniu wszystkich „nieistotnych” miejsc pracy, restauracji i szkół, w zamian stosować bardziej skuteczne i celowane strategie zdrowia publicznego.
Bezkrytyczne blokady miały daleko idące niezamierzone konsekwencje, w tym niszczycielskie straty gospodarcze i ogromne szkody psychospołeczne, w nieproporcjonalny sposób wpływając na populacje w niekorzystnej sytuacji społeczno-ekonomicznej i inne narażone populacje. Inne konsekwencje to niepokojący wzrost problemów ze zdrowiem psychicznym (np. depresja, lęk i izolacja społeczna), przyrost masy ciała, przedawkowanie narkotyków, przemoc domowa i znęcanie się nad dziećmi.
Bardziej dostosowane, uwzględniające kontekst interwencje w zakresie zdrowia publicznego z mniejszymi kosztami gospodarczymi, społecznymi i kosztami jakości życia niż lockdowny przyniosłyby nam znacznie lepsze korzyści.
Interwencje niefarmaceutyczne (NPI), takie jak fizyczna odległość, lepsza wentylacja i skuteczne noszenie maski – powinny być faworyzowane w przeciwieństwie do lockdownów.
Gdy nakazuje się zamknięcie, izolację lub kwarantannę, należy rozważyć trudności ekonomiczne i zapewnić pracownikom, których to dotyczy, płatne zwolnienia chorobowe / kwarantanny oraz inne rodzaje wsparcia.
NATYCHMIAST OTWORZYĆ SZKOŁY
Wraz z rozwojem pandemii COVID-19 istnieje coraz więcej dowodów na to, że szkody wynikające z zamknięcia szkół przewyższają korzyści dla zdrowia publicznego. Zdalne uczenie się ma tendencję do dalszego pogłębiania nierówności, zwłaszcza wśród społeczności o niskich zasobach, nie tylko związanych z edukacją, ale także z bezpieczeństwem, dobrym samopoczuciem, wsparciem społecznym i odżywianiem.
Wyniki kliniczne zakażenia SARS-CoV-2 są łagodne u prawie wszystkich zakażonych dzieci, szkoły nie były głównymi czynnikami powodującymi rozprzestrzenianie się, a zamknięcie szkół miało katastrofalny wpływ na naukę, psychospołeczność i inne szkodliwe skutki dla dzieci, w tym dostęp do niezbędnych usług, zwłaszcza w populacjach o niższych dochodach. Liczne badania nad kontaktami na całym świecie wykazały, że dzieci rzadziej zarażają dorosłych lub inne dzieci, a większość zakażeń SARS-CoV-2 wśród dzieci ma miejsce w domu lub w społeczności, a nie w szkole.
W Szwecji, gdzie szkoły nigdy nie były zamknięte (a maski nie były wymagane), zgony dzieci w wieku 1-16 lat były statystycznie podobne w ciągu czterech miesięcy przed i po wybuchu pandemii COVID-19, a wskaźniki przyjęć nauczycieli na oddziały intensywnej terapii były porównywalne z te do innych zawodów, które nie mają kontaktu z dziećmi.
Mimo przekonujących dowodów w oparciu o dowody lokalne i szkolne, że nowa mutacja wirusowa wpływa na dzieci w zupełnie nowy sposób, pojawienie się takich wariantów nie uzasadnia zamykania ani opóźniania ponownego otwierania szkół. Uspokajające dane ze szkół średnich sugerują również, że większość uczelni może wznowić lub kontynuować naukę osobiście, zachowując niezbędne środki ostrożności, w tym te, które koncentrują się na zapobieganiu transmisji poza salę lekcyjną.
Stopniowo łagodź ograniczenia w miarę wzrostu wyszczepialności
ZACHĘCAĆ DO AKTYWNOŚCI NA ZEWNĄTRZ
Niestety, aktywności i miejsca o niższym ryzyku, zwłaszcza te prowadzone na zewnątrz (np. parki, plaże, szlaki turystyczne, place zabaw), często były odradzane lub nawet zabronione. Zgodnie z niedawnym przeglądem systematycznym, ryzyko transmisji SARS-CoV-2 jest znacznie wyższe w pomieszczeniach niż na zewnątrz (tylko niewielki odsetek zakażeń SARS-CoV-2 występuje na zewnątrz). Reguły powinny odzwierciedlać tę ogromną różnicę w ryzyku, w tym zezwalać na dostęp do przestrzeni na zewnątrz, nawet w okresach surowych ograniczeń oraz, jak określono przez WHO, rezerwując obowiązek dotyczący masek do zastosowań wewnętrznych i zatłoczonych przestrzeni na zewnątrz. Gdy pogoda lub inne czynniki uniemożliwiają prowadzenie zajęć na świeżym powietrzu, okna powinny być zawsze otwarte, w tym we wspólnych pojazdach, a wentylacja i cyrkulacja powietrza powinny być zmaksymalizowane, aby zmniejszyć ryzyko transmisji SARS-CoV-2.
KŁAŚĆ NACISK NA EDUKACJĘ I PODEJŚCIE DO REDUKCJI SZKÓD ZAMIAST NA ŚRODKI PRZYMUSU I KAR
Podejścia polegające wyłącznie na „zabranianiu” nie sprawdzało się w zapobieganiu HIV, ani też nie sprawdziło się w przypadku SARS-CoV-2. Zamiast tego środki zapobiegawcze powinny opierać się na dostarczaniu dokładnych informacji, przekazywanych z wyczuciem i informowaniu za pomocą podejścia do ograniczania szkód, które jest bardziej zrównoważone i skuteczne w dłuższej perspektywie. Redukcja szkód obejmuje informowanie ludzi, jak oceniać i ograniczać ryzyko, przy jednoczesnym uwzględnieniu rzeczywistych warunków, które mogą skłonić niektóre osoby do podejmowania skalkulowanego ryzyka. Co ważne, edukacja i motywowanie społeczeństwa do przyjęcia skutecznych środków ostrożności, w tym szczepień, W PRZECIWIEŃSTWIE DO ŚRODKÓW PRZYMUSU LUB KAR (np. ZAWSTYDZANIE, NADMIERNE GRZYWNY LUB POZBAWIENIE WOLNOŚCI ORAZ PRZEMOC POLICYJNA), będą skuteczniejsze i pomogą złagodzić zmęczenie reakcją na pandemię. W ZWIĄZKU Z TYM „PASZPORTY” SZCZEPIEŃ LUB INNE METODY POWINNY KONCENTROWAĆ SIĘ NA SYTUACJACH WYSOKIEGO RYZYKA, WYKRACZAJĄCYCH POZA ZWYKŁE CODZIENNE CZYNNOŚCI. W związku z tym generalnie NIE POPIERALIBYŚMY WYMOGU SZCZEPIEŃ MŁODYCH LUDZI, ABY UCZĘSZCZALI DO SZKOŁY, ale w zależności od okoliczności czynilibyśmy to jako wymóg, na przykład, do pracy w szpitalu, domu opieki, więzieniu lub podczas rejsu. Ponadto OSOBY ZE STWIERDZONĄ NIEDAWNĄ INFEKCJĄ POWINNY BYĆ ZWOLNIONE Z OBOWIĄZKU SZCZEPIENIA. Wszelkie takie nakazy lub ograniczenia należy rozpatrywać bardzo uważnie i stale poddawać ponownej ocenie w oparciu o najnowsze informacje i poziomy trwającego zagrożenia.
STOPNIOWO ŁAGODŹIĆ OGRANICZENIA W MIARĘ WZROSTU WYSZCZEPIALNOŚCI
Kiedy szczepienia staną się szeroko i sprawiedliwie dostępne, prawdopodobnie nie da się oczekiwać, że zaszczepieni będą przestrzegać wszystkich obecnych ograniczeń tylko po to, aby ich kontynuacja była bardziej egzekwowalna dla tych, którzy odmawiają szczepień. Coś podobnego można powiedzieć o naturalnej odporności po infekcji, BIORĄC POD UWAGĘ RZADKOŚĆ PONOWNEJ INFEKCJI I CZAS TRWANIA NATURALNEJ ODPORNOŚCI (PRAWDOPODOBNIE DŁUŻEJ NIŻ OSIEM MIESIĘCY). Szybkie masowe szczepienia powinny znacznie przyspieszyć zbliżanie się do odporności stada, umożliwiając stopniowe rozluźnienie restrykcji, takich jak maskowanie i dystans fizyczny. WAŻNE JEST, ABY ZDAWAĆ SOBIE SPRAWĘ Z FIZYCZNYCH, PSYCHOLOGICZNYCH I SPOŁECZNYCH KOSZTÓW EGZEKWOWANIA OGRANICZEŃ I BYĆ OTWARTYM NA ICH WYCOFYWANIE, PONIEWAŻ WYDAJE SIĘ, ŻE KOSZTY PRZEWAŻAJĄ NAD KORZYŚCIAMI, jak niedawno stwierdzono w zaleceniach CDC dotyczących aktywności, w których mogą uczestniczyć osoby w pełni zaszczepione.
NIE KŁAŚĆ NACISKU NA NADMIERNĄ DEZYNFEKCJĘ POWIERZCHNI I INNE NIEPOTRZEBNE ŚRODKI
Istnieją mocne dowody na to, że kontakt pośredni (fomite) nie jest znaczącym czynnikiem powodującym rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, co potwierdzają CDC i WHO. Wiele rutynowych dezynfekcji, w tym wszechobecne stosowanie środków odkażających na bazie alkoholu i nadmierne stosowanie silnych środków czyszczących, jest prawdopodobnie niepotrzebnych. Pojawiają się również rosnące obawy co do ich potencjalnego długoterminowego wpływu na to, co niektórzy nazywają „następną pandemią”, czyli opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe. Niewłaściwe użycie środków odkażających, czyszczących i dezynfekujących powodowało reakcje toksyczne, czasami prowadzące do hospitalizacji, a nawet śmierci. Takie niebezpieczne praktyki dezynfekcyjne obejmują mycie produktów spożywczych wybielaczem, stosowanie domowych środków czyszczących lub dezynfekujących na gołą skórę, mieszanie roztworów wybielacza z octem lub amoniakiem oraz celowe lub przypadkowe wdychanie lub połykanie takich produktów. Oprócz tego, że są nieskuteczne i czasami niebezpieczne, nadmierny rytuał czyszczenia odciąga ważne zasoby, czas i energię od znacznie bardziej przydatnych form zapobiegania
Innym powszechnym środkiem jest kontrola temperatury – zwłaszcza przy stosowaniu bezkontaktowych ręcznych termometrów na podczerwień do skóry – jest często niedokładna ze względu na czynniki środowiskowe (np. odległość obiektu od czujnika, temperatura otoczenia, wilgotność), zależne od operatora, wydajności, zmienności urządzenia i zmiany funkcji u pacjentów docelowych. Ponadto gorączka słabo różnicuje obecność lub brak zakażenia SARS-CoV-2 (a stosowanie leków przeciwgorączkowych może maskować gorączkę). WSZECHOBECNE STOSOWANIE TERMOMETRÓW DO ZEZWALANIA NA WEJŚCIE DO PLACÓWEK PUBLICZNYCH, NAWET JEŚLI SĄ PRAWIDŁOWO ROZMIESZCZONE WRAZ Z BADANIAMI PRZESIEWOWYMI OBJAWÓW, JEST ZATEM W DUŻEJ MIERZE NIESKUTECZNE. Systematyczny przegląd badań dotyczących praktyk przesiewowych przy wyjściu i wejściu (np. kwestionariusze objawów, pomiar temperatury ciała) podczas poprzednich epidemii grypy A (H1N1), Ebola i ciężkiego ostrego zespołu oddechowego (SARS) wykazał wyjątkowo niską lub brak użyteczności w różnicowaniu zakażonych od niezainfekowanych. W przypadku COVID-19 zgłoszono podobne ustalenia, z jedynie bardzo niewielkim odsetkiem przypadków zakażeń SARS-CoV-2 wykrytych podczas takich badań przesiewowych.
ZŁAGODZENIE NIEPOTRZEBNYCH UCIĄŻLIWYCH OGRANICZEŃ ZWIĄZANYCH Z PODRÓŻOWANIEM
Ograniczenia w podróżowaniu wywarły wyraźny wpływ na światowy handel i gospodarkę, a także na inne systemy, w tym na międzynarodowe działania humanitarne. Inne negatywne konsekwencje to wywołanie fałszywego poczucia bezpieczeństwa, zniechęcenie podróżnych do przejrzystego kontaktu z władzami i potencjalnie zniechęcenie krajów do otwartego ujawniania informacji podczas przyszłych wybuchów epidemii. Było kilka wyjątkowych przypadków, w których kilka krajów z powodzeniem wdrożyło metody eliminacji (np. Nowa Zelandia, Tajwan, Australia, Mauritius), obejmujące państwa wyspiarskie z solidnymi środkami kwarantanny i śledzenia kontraktów, ale gdzie SARS-CoV-2 już krąży. OGÓLNIE ZAMKNIĘCIE MIĘDZYNARODOWYCH GRANIC LĄDOWYCH LUB WYMAGANIE NEGATYWNEGO WYNIKU TESTU PCR PRZY WJEŹDZIE NIE MA WIĘKSZEGO SENSU, ANI Z PERSPEKTYWY EPIDEMIOLOGICZNEJ, ANI PRAW CZŁOWIEKA. Podobnie, RUTYNOWE STOSOWANIE KWARANTANNY PO PRZYBYCIU I RÓŻNE INNE PROCEDURY KONTROLI PRZY WEJŚCIU RÓWNIEŻ SĄ PRAWDOPODOBNIE NIESKUTECZNE. Takie kontrole graniczne są podobne do konfiskaty zapałek, gdy las już płonie. Doświadczenie, w tym wnioski wyciągnięte z tej pandemii, sugeruje, że NAŁOŻENIE OGRANICZEŃ W PODRÓŻOWANIU RÓWNIEŻ GENERALNIE NIE ZAPOBIEGA ROZPRZESTRZENIANIU SIĘ NOWYCH WARIANTÓW GENETYCZNYCH, ponieważ ich odkrycie zwykle opóźnia się znacznie po ich pojawieniu się, a lokalna transmisja często zależy bardziej od tego, które lokalizacje prowadzą rutynowy nadzór genomiczny niż od miejsca, z którego faktycznie pochodzą nowe warianty.
PONOWNA OCENA PRAKTYKI TESTOWANIA SARS-COV-2
Wybór technologii diagnostycznych powinien zależeć od zamierzonego zastosowania, czy to do wykrywania zakażenia u osób z podejrzeniem objawów klinicznych, czy do identyfikowania osób potencjalnie zakaźnych w celu uzyskania zaleceń dotyczących izolacji i śledzenia kontaktu. Testy oparte na PCR były dotychczas preferowaną metodą do wszystkich tych celów. Szybkie testy antygenowe, które są zarówno tańsze, jak i szybsze, mogą prowadzić do fałszywie ujemnych wyników, zwłaszcza u nosicieli przedobjawowych, gdy są przeprowadzane bez odpowiednich procedur kontroli jakości. Jeśli jednak wykonywane są przez przeszkolonych techników w odpowiednich populacjach, mogą być bardzo czułe i specyficzne dla wykrywania potencjalnej zakaźności. Dlatego zalecamy częstsze stosowanie testów antygenowych do badań przesiewowych zdrowia publicznego. PONADTO POTRZEBNE SĄ DALSZE BADANIA DOTYCZĄCE ZAKRESU, W JAKIM „POZYTYWNE” WYNIKI PCR SARS-COV-2 MOGĄ NIE ZAWSZE ODZWIERCIEDLAĆ RZECZYWISTĄ ZAKAŹNOŚĆ, SZCZEGÓLNIE W POPULACJACH OSÓB BEZOBJAWOWYCH BEZ ZNANEGO NARAŻENIA. Wreszcie, biorąc pod uwagę powyższe dane, że szczepionki zmniejszają bezobjawową infekcję, wraz z pojawiającymi się dowodami, że osoby zaszczepione mają zwykle niskie (prawdopodobnie niezakaźne) miano wirusa w przypadku zakażenia, co potwierdzają najnowsze zalecenia CDC po szczepieniu, TESTY I KWARANTANNA PO NARAŻENIU NA OSOBĘ Z PODEJRZENIEM LUB POTWIERDZONYM COVID-19 GENERALNIE NIE POWINNO BYĆ KONIECZNE, CHYBA ŻE WYSTĄPIĄ OBJAWY PODOBNE DO COVID-19.
ZWIĘKSZENIE DOSTĘPU DO LECZENIA AMBULATORYJNEGO I PROFILAKTYKI Z UDKOKUMENTOWANYMI KORZYŚCIAMI.
Podobnie jak w przypadku szczepionek, pandemia stanowi wyzwanie w zakresie identyfikacji skutecznych leków w znacznie przyspieszonym czasie. Chociaż szczepienie pozostaje priorytetem, NIEKTÓRE ZASZCZEPIONE OSOBY NADAL BĘDĄ ZARAŻAĆ SIĘ SARS-COV-2, A NIEKTÓRE SEGMENTY POPULACJI POZOSTANĄ NIEZASZCZEPIONE. Podczas gdy niektóre leki zostały wstępnie dopuszczone (z dużymi kontrowersjami) na zasadzie „compassionate use” w krajach takich jak Republika Południowej Afryki, w większości krajów zatwierdzone terapie ambulatoryjne COVID-19 są ograniczone do dożylnych przeciwciał monoklonalnych, co stanowi poważne wyzwanie przy ich powszechnym stosowaniu. W miarę rozwoju dowodów decydenci powinni priorytetowo traktować szybki dostęp do skutecznych terapii ambulatoryjnych u pacjentów z czynnikami ryzyka ciężkiej choroby oraz do profilaktyki dla osób niezaszczepionych z grupy wysokiego ryzyka. Ponadto pilnie potrzebne są badania dotyczące rozpowszechnienia, diagnozy, rokowania i opcji leczenia długoterminowych powikłań COVID-19.
15% mniej hospitalizacji niż we wrześniu 2019 i 11% nadmiarowej śmiertelności (7 miejsce w Europie)
Październik 2020:
35% mniej hospitalizacji niż w październiku 2019 i 45% nadmiarowej śmiertelności (2 miejsce w Europie)
Listopad 2020:
45% mniej hospitalizacji niż w listopadzie 2019 i 97% nadmiarowej śmiertelności (1 miejsce w Europie)
Odwrotna korelacja na pewno jest zupełnie przypadkowa.
W 2020 odnotowano 79 000 dodatkowych zgonów w porównaniu z rokiem 2019, a tylko 28 500 zgonów miało jakikolwiek związek z COVID-19 (większość z chorobami współistniejącymi), a pozostałe 50 000 było związanych z INNYMI PRZYCZYNAMI.
Pod względem umieralności 2020 jest najgorszym rokiem w Polsce od ponad siedmiu dekad (drugi najgorszy rok w historii po II wojnie światowej)
W porównaniu z 2019:
spadek liczby kart onkologicznych o 7%
15% spadek hospitalizacji z powodu zawału mięśnia sercowego w województwie wielkopolskim.
25% spadek liczby pacjentów z udarem leczonych trombektomią mechaniczną w Małopolsce w okresie styczeń-maj 2020
Na przełomie marca i kwietnia 2020 r. pogorszenie stanu psychicznego raportowano u 54% ankietowanych Polaków
Warto odnotować, że w miesiącach od lutego do lipca 2020 roku w porównaniu do analogicznych okresów w roku 2018 i 2019 była mniejsza liczba zgonów w Polsce (Biuro Ministra BM-WOP.0122.288.2020), pomimo trwającej pandemii oraz licznych wieców wyborczych, zatłoczonych plaż i kurortów.
A według Ministra Zdrowia nadmiarowe zgony to złe geny, alkohol i papierosy…
Co bardziej zabija, wirus czy walka z nim?
Decydenci zachowują się jak słoń w składzie porcelany.
Nauka i zdrowy rozsądek podpowiadają, że wszelkie próby przymuszania do szczepień przeciwko C-19, a także uzależnienie od nich „powrotu do normalności”, są NIEUZASADNIONE.
I
COVID-19 mogło już przechorować ponad 20 mln Polaków [1]
II
Nawet u nieeksponowanych na SARS-CoV-2 zdrowych osób istnieją komórek pamięci T reagujące na wirusa, które pochodzą z wcześniejszych odpowiedzi immunologicznych na endemiczne koronawirusy powodujące „przeziębienie” u ludzi [2-6]
III
Przechorowanie C-19 (w tym bezobjawowe i skąpoobjawowe) zapewnia co najmniej taką samą ochronę przed ponowną infekcją (> 8 miesięcy) jak szczepienie [7-11].
IV
W Izraelu 217 osób musiało się zaszczepić i narazić na potencjalne skutki uboczne, aby zapobiec jednemu przypadkowi C-19. Skuteczność szczepionki przeciwko C-19 wyrażona w absolute risk reduction (ARR) to 0,46% i jest 1,8-krotnie mniejsza niż wynikało to z badań klinicznych trzeciej fazy [12]. Prezentowana w mediach 95-procentowa skuteczność wydaje się imponująca, ale nie uwzględnia prawdopodobieństwa infekcji i rozwinięcia objawów. To tak, jakbyś chciał pożyczyć kilkusetstronicową książkę, najpierw otrzymał jedną wyrwaną stronę, a po kilku miesiącach 10 stron i cieszył się, że dostałeś 10 razy więcej. Dla porównania, 71 osób należy zaszczepić przeciw grypie, aby zapobiec jednej infekcji wirusem grypy [13]
V
Jedna na 6 osób zaszczepionych może doświadczać skutków ubocznych związanych ze szczepieniem, a jedna na 1000 osób POWAŻNYCH skutków ubocznych (obliczenia na podstawie opublikowanych danych z badań klinicznych Pfizer/BioNTech) [14].
VI
Ogólnoustrojowe działania niepożądane związane ze szczepieniem (zmęczenie, bóle głowy, dreszcze, bóle mięśni, gorączka i bóle stawów) występują CZĘŚCIEJ u ozdrowieńców niż u osób bez wcześniejszej odporności [15-18]
VII
Nie ma wiarygodnych danych na temat wpływu masowych szczepień przeciwko C-19 na liczbę zgonów i hospitalizacji ogółem (all-cause)
VIII
Szczepionki przeciwko C-19 zostały dopuszczone warunkowo i nie znamy długofalowych działań niepożądanych (nowotwory, płodność, choroby autoimmunologiczne)
IX
Chociaż niektóre dane są „obiecujące”, to naukowcy wciąż nie wiedzą, czy masowe szczepienia przeciwko COVID-19 będą wystarczająco skuteczne w zapobieganiu transmisji wirusa, w szczególności względem nowych mutacji [19-23]
X
Przeszacowane globalne roczne ryzyko śmierci z powodu COVID-19 wynosiło 0,03% (2,43 mln/7,8 mld) i było tylko ok dwukrotnie wyższe od rocznego ryzyka zgonu z powodu wypadków drogowych: 0,017% (1,35 mln/7,8 mld)
EPILOG
Przeszedłem C-19 i mam odporność.
Jeśli nie jestem odporny, to poprzez szczepienie ryzyko zachorowania mogę zmniejszyć tylko o ok 0,5%.
Narażam się na działania niepożądane, które dodatkowo częściej występują u ozdrowieńców.
Nie znam długofalowych działań niepożądanych.
Mam niewielkie ryzyko zgonu z powodu C-19.
Nie ma pewności czy szczepiąc siebie ochronię innych, w szczególności względem nowych wariantów wirusa.
Paszporty covidowe?
Segregacja sanitarna?
Przymuszanie?
Obowiązek?
Więzienie?
I to wszystko dla kilku kartek wyrwanych z grubej księgi?
Stefano, G. B., & Kream, R. M. (2020). Convalescent Memory T Cell Immunity in Individuals with Mild or Asymptomatic SARS-CoV-2 Infection May Result from an Evolutionarily Adapted Immune Response to Coronavirus and the 'Common Cold’. Medical science monitor : international medical journal of experimental and clinical research, 26, e929789. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7706138/
Lumley, Sheila F., et al. „Antibody status and incidence of SARS-CoV-2 infection in health care workers.” New England Journal of Medicine 384.6 (2021): 533-540. https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2034545
Demicheli V, Jefferson T, Ferroni E, Rivetti A, Di Pietrantonj C. Vaccines for preventing influenza in healthy adults. Cochrane Database Syst Rev. 2018 Feb 1;2(2):CD001269. doi: 10.1002/14651858.CD001269.pub6. PMID: 29388196; PMCID: PMC6491184. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29388196/
Riedel-Baima, Bozena, Roman Zielinski, and Kornelia Polok. „Efficacy and safety parameters of a novel COVID-19 vaccine.” Frontiers in Molecular Immunology 2.1 (2021): 13-15. http://www.syncsci.com/journal/FMI/article/view/521/430
Krammer, Florian, et al. „Antibody responses in seropositive persons after a single dose of SARS-CoV-2 mRNA vaccine.” New England Journal of Medicine 384.14 (2021): 1372-1374 https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMc2101667
Mathioudakis, Alexander G., et al. „Self-Reported Real-World Safety and Reactogenicity of COVID-19 Vaccines: A Vaccine Recipient Survey.” Life 11.3 (2021): 249 https://www.mdpi.com/2075-1729/11/3/249
Gobbi, Federico, et al. „Antibody response to the BNT162b2 mRNA COVID-19 vaccine in subjects with prior SARS-CoV-2 infection.” Viruses 13.3 (2021): 422 https://www.mdpi.com/1999-4915/13/3/422
Bleier, Benjamin S., Murugappan Ramanathan Jr, and Andrew P. Lane. „COVID-19 vaccines may not prevent nasal SARS-CoV-2 infection and asymptomatic transmission.” Otolaryngology–Head and Neck Surgery 164.2 (2021): 305-307 https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/0194599820982633
POWSZCHNE MASKOWANIE SPOŁECZEŃSTWA JEST NIEUZASADNIONE – PIĘTNAŚCIE ARGUMENTÓW I PODSUMOWANIE PONAD 100 PUBLIKACJI PODWAŻAJĄCYCH SKUTECZNOŚĆ I BEZPIECZEŃTWO MASEK
ARGUMENT 1 ZGODNIE Z ZASADAMI EVIDENCE-BASED MEDICINE, NAJBARDZIEJ WIARYGODNE DANE NAUKOWE WSKAZUJĄ, ŻE MASKI SĄ NIESKUTECZNE
JEDYNYM NAUKOWO UZASADNIONYM sposobem oceny interwencji medycznej jest przeprowadzenie randomizowanej kontrolowanej próby klinicznej (randomised clinical trial, RCT), tzw. „złotego standardu” w badaniach medycznych [1,2]
Powyższa reguła odnosi się również do skuteczności noszenia masek, co zostało potwierdzone przez Centers for Disease Control and Prevention (CDC) w stosownej publikacji z maja 2020 r.:
„Naszym celem było zidentyfikowanie randomizowanych badań kontrolowanych (RCT) (…) dla każdego z tych środków [ochrony indywidualnej, w tym masek], ponieważ RCT ZAPEWNIAJĄ NAJWYŻSZĄ JAKOŚĆ DOWODÓW” [3]
Do rzetelnej naukowej oceny skuteczności noszenia masek niezbędne jest przeprowadzenie RCT uwzględniającego „zakażenie potwierdzone laboratoryjnie”, ponieważ (1) skuteczność masek jest relatywnie niewielka w porównaniu z innymi znanymi i nieznanymi czynnikami, (2) są duże różnice w zakaźności i podatności na infekcje w zależności od cech demograficznych, (3) w każdym badaniu nierandomizowanym i niekontrolowanym istnieje duże prawdopodobieństwo błędu systematycznego w pozyskiwaniu / selekcji i interpretacji danych, (4) badania nieuwzględniające „zakażenia potwierdzonego laboratoryjnie” („verified outcome”) są bardziej podatne na stronniczość raportowania [4,5].
Przeprowadzone próby kliniczne RCT wysokiej jakości uwzględniające „zakażenie potwierdzone laboratoryjnie” przeanalizowane w oficjalnie opublikowanych przeglądach systematycznych i analizach eksperckich wskazują, że NIE MOŻNA WYKRYĆ ISTOTNEGO STATYSTYCZNIE ZMNIEJSZENIA RYZYKA ZAKAŻENIA INFEKCJĄ WIRUSOWĄ w związku z noszeniem maski [6-17]. Oznacza to, że korzyść z noszenia masek JEST ZBYT MAŁA, ABY MOGŁA ZOSTAĆ WYKRYTA PRZEZ NAUKĘ. Dlatego domniemanie, że maski działają, jest BŁĘDNE [5].
DANMASK-19 to randomizowane, kontrolowane badanie o dużej mocy statystycznej (6000 uczestników), gdzie 46% osób prawidłowo, a 47% przeważnie prawidłowo przestrzegało noszenia maski w warunkach ich rzadkiego stosowania w społeczeństwie, umiarkowanego rozprzestrzeniania się infekcji i rozsądnego przestrzegania dystansu społecznego i mycia rąk [17]. Wyniki badania DANMASK-19 było zgodne z 12 poprzednimi RCT, które wykazały, z umiarkowaną pewnością, że maski miały znikomy wpływ addytywny w zapobieganiu infekcjom dróg oddechowych. Badanie DANMASK-19 wykazało, że ochronny efekt maski był niejednoznaczny, a różnica między dwiema grupami nie była statystycznie istotna w warunkach społecznych. Pomimo dowodów z poprzednich RCT dotyczących grypy i innych wirusowych infekcji dróg oddechowych, w badaniach obserwacyjnych pojawiło się podejrzenie, że SARS-CoV-2 zachowuje się inaczej, i że przenoszenie kropelek można złagodzić poprzez użycie maski w fazie przedobjawowej. Dlatego niektórzy autorzy uznali, że powszechne maskowanie społeczeństwa było uzasadnione w oczekiwaniu na wyniki DANMASK 19. W świetle niejednoznacznych dowodów z DANMASK 19 i poprzednich RCT, argumentacja za efektem ochronnym przeciwko COVID 19 jest POZBAWIONA DOWODÓW I WYMAGA MODYFIKACJI ZE STRONY URZĘDNIKÓW ZDROWIA PUBLICZNEGO [18].
Gdyby skuteczność masek była istotna, to większość RCT (z infekcją potwierdzoną laboratoryjnie) wskazywałaby wyraźnie na korzyść z noszenia masek i metaanalizy (synteza statystyczna wszystkich dostępnych na dzień przeszukiwania literatury badań RCT w danym temacie) by to potwierdzały. W przypadku skuteczności masek w zakresie zapobiegania transmisji wirusów układu oddechowego metaanalizy obejmujące badania RCT bazujące na zweryfikowanym efekcie wskazują, że skuteczność masek jest nieistotna. Jeśli nie pojawi się kolejne wysokiej jakości RCT na licznej reprezentatywnej grupie osób, które wskaże istotny statystycznie efekt na korzyść noszenia masek w zakresie blokowania transmisji SARS-CoV-2 przez osoby zdrowe, to NIE MOŻNA TWIERDZIĆ, ŻE „MASKI SĄ SKUTECZNE”. Nawet jeśli maski miałyby pewną skuteczność, to należy następnie dodatkowo ocenić CZY KORZYŚĆ TEGO ŚRODKA OCHRONY INDYWIDUALNEJ PRZEWYŻSZA RYZYKO związane ze skutkami ubocznymi powszechnego maskowania społeczeństwa.
Źródła:
[1] “The Necessity of Randomized Clinical Trials”, by Jakobsen and Gluud, in the British Journal of Medicine & Medical Research. 3(4): 1453-1468, 2013. http://www.sciencedomain.org/abstract/1313
[2] “A Brief History of the Randomized Controlled Trial: From Oranges and Lemons to the Gold Standard”, Meldrum, Marcia L., Hematology/Oncology Clinics of North America), 2000, 14(4): 745-760. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0889858805703099
[3] Xiao, Jingyi, et al. „Nonpharmaceutical measures for pandemic influenza in nonhealthcare settings—personal protective and environmental measures.” Emerging infectious diseases 26.5 (2020): 967. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7181938/
[4] Rancourt, Denis G. „Face masks, lies, damn lies, and public health officials:“A growing body of evidence”.” (2020).
[6] bin‐Reza, Faisal, et al. „The use of masks and respirators to prevent transmission of influenza: a systematic review of the scientific evidence.” Influenza and other respiratory viruses 6.4 (2012): 257-267. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22188875/
[7] Saunders-Hastings, Patrick, et al. „Effectiveness of personal protective measures in reducing pandemic influenza transmission: A systematic review and meta-analysis.” Epidemics 20 (2017): 1-20 https://www.researchgate.net/publication/316593294_Effectiveness_of_personal_protective_measures_in_reducing_pandemic_influenza_transmission_A_systematic_review_and_meta-analysis
[8] Cowling, B. J., et al. „Face masks to prevent transmission of influenza virus: a systematic review.” Epidemiology & infection 138.4 (2010): 449-456. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20092668/
[9] Jacobs, Joshua L., et al. „Use of surgical face masks to reduce the incidence of the common cold among health care workers in Japan: a randomized controlled trial.” American journal of infection control 37.5 (2009): 417-419. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19216002/
[10 Hunter, Paul Raymond, et al. „Impact of non-pharmaceutical interventions against COVID-19 in Europe: a quasi-experimental study.” medRxiv (2020). https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2020.05.01.20088260v2
[11] Brainard, Julii Suzanne, et al. „Facemasks and similar barriers to prevent respiratory illness such as COVID-19: A rapid systematic review.” medRxiv (2020) https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2020.04.01.20049528v1
[12] Xiao, Jingyi, et al. „Nonpharmaceutical measures for pandemic influenza in nonhealthcare settings—personal protective and environmental measures.” Emerging infectious diseases https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7181938/
[13] “Masks for prevention of viral respiratory infections among health care workers and the public: PEER umbrella systematic review”, by Dugré et al., Canadian Family Physician (July 2020) 66: 509-517. https://www.cfp.ca/content/66/7/509
[14] “PEER simplified tool: mask use by the general public and by health care workers”, by Moe et al., Canadian Family Physician (July 2020) 66: 505-507. https://www.cfp.ca/content/66/7/505
[15] “Rapid Expert Consultation on the Effectiveness of Fabric Masks for the COVID-19 Pandemic” (8 April, 2020). By National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine. Washington, DC: The National Academies Press. https://doi.org/10.17226/25776 .
[16] “Masking lack of evidence with politics”, by Jefferson and Heneghan, Centre for Evidence Based Medicine (CEBM), Oxford University (23 July 2020) https://www.cebm.net/covid-19/masking-lack-of-evidence-with-politics/
[17] Bundgaard, Henning, et al. “Effectiveness of adding a mask recommendation to other public health measures to prevent SARS-CoV-2 infection in Danish mask wearers: a randomized controlled trial.” Annals of Internal Medicine (2020) https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33205991/
[18] Matthews, Sajith. „Mask mandates in light of DANMASK-19.” Infection Control & Hospital Epidemiology (2021): 1-2.
ARGUMENT 2 WNIOSKI/WYNIKI Z KILKUDZIESIĘCIU PUBLIKACJI NAUKOWYCH PODWAŻAJĄ SKUTECZNOŚĆ MASEK
Bin-Reza 2012, przegląd systematyczny 17 badań, w tym 8 badań RANDOMIZOWANYCH:
„Żadne z badań nie wykazało rozstrzygającego związku między stosowaniem maski / respiratora a ochroną przed zakażeniem grypą”[1]
Saunders 2017, przegląd systematyczny 16 badań RANDOMIZOWANYCH z metaanalizą:
„Wpływ masek na redukcję transmisji grypy pandemicznej był nieistotny” [2]
Jacobs 2009, badanie RANDOMIZOWANE
„Nie wykazano, aby stosowanie masek chirurgicznych przez pracowników służby zdrowia przynosiło korzyści w zakresie objawów przeziębienia” [3]
Brainard 2020, przegląd systematyczny 31 badań, w tym 12 badań RANDOMIZOWANYCH:
„Dowody nie są wystarczająco mocne, aby wspierać powszechne stosowanie masek” [4]
Xiao 2020, przegląd systematyczny 10 badań RANDOMIZOWANYCH:
„Nasz przegląd systematyczny nie wykazał istotnego wpływu masek i higieny rąk na transmisję laboratoryjnie potwierdzonej grypy” [5]
Jefferson 2020a, przegląd systematyczny z metaanalizą 15 badań RANDOMIZOWANYCH:
„Nie było wystarczających dowodów, aby przedstawić zalecenia dotyczące stosowania osłon twarzy bez innych środków ochronnych w zapobieganiu rozprzestrzeniania się wirusów układu oddechowego. W porównaniu z brakiem masek nie stwierdzono zmniejszenia liczby przypadków zachorowań na infekcje grypopodobne (ILI) lub grypę zarówno w populacji ogólnej, jak i w przypadku pracowników służby zdrowia [6]
Bundgaard 2020, badanie RANDOMIZOWANE: W grupie z rekomendacją noszenia masek i w grupie bez takiego zalecenia odsetek pacjentów z infekcją SARS-CoV-2 był podobny [7]
Smith 2016, Canadian Medical Association Journal, metaanaliza , w tym BADANIA RANDOMIZOWANE: Respiratory N95 i maski chirurgiczne używane przez pracowników służby zdrowia nie wykazały korzyści w zakresie przenoszenia ostrych infekcji dróg oddechowych. Stwierdzono również, że transmisja ostrych infekcji dróg oddechowych „mogła nastąpić poprzez zanieczyszczenie dostarczonego sprzętu ochrony dróg oddechowych podczas przechowywania i ponownego użycia masek i respiratorów w ciągu dnia pracy”. Na podstawie oddzielnej analizy 23 badań obserwacyjnych, ta metaanaliza nie wykazała ochronnego działania maski medycznej lub respiratorów N95 przeciwko wirusowi SARS [8]
Cowling 2010, Cambridge University Press:
„Żadne z trzech kontrolowanych badań nad stosowaniem masek w przestrzeni publicznej nie dostarczyło konkluzywnych dowodów na ich skuteczność”[9]
Jefferson 2020b, Oxford Centre for Evidence-Based Medince:
„(…) pomimo dwóch dekad przygotowań do pandemii, istnieje znaczna niepewność co do wartości noszenia masek” [10]
Hunter 2020:
„powszechne stosowanie masek lub nakryć nie przynosi żadnych korzyści (…) mogą one faktycznie zwiększać ryzyko infekcji” [11]
Klompas 2020, New England Journal of Medicine:
„Noszenie maski poza placówkami służby zdrowia zapewnia niewielką, jeśli w ogóle jakąkolwiek ochronę, przed infekcją” [12]
Kappstein 2020:
„Nie ma dowodów na skuteczność masek odzieżowych, niewłaściwe codzienne stosowanie masek przez społeczeństwo może w rzeczywistości prowadzić do wzrostu liczby infekcji” [13]
Rancourt 2020:
„Maski nie zapobiegają chorobom grypopodobnym układu oddechowego lub chorobom układu oddechowego przenoszonym przez cząsteczki aerozolu i krople” [14]
Desai 2020, Journal of the American Medical Association:
„Zdrowe osoby nie powinny nosić masek w celu ochrony przed infekcją dróg oddechowych, ponieważ nie ma dowodów na to, że maski noszone przez zdrowe osoby skutecznie zapobiegają zachorowaniu” [15]
Royo-Bordonada, 2020:
„Obowiązkowe stosowanie masek w miejscach publicznych przez ogół zdrowej populacji, niezależnie od potencjalnego ryzyka transmisji lub tego, czy można zachować bezpieczną odległość (…), jest środkiem inwazyjnym ograniczającym indywidualne wolności i nie wydaje się być uzasadnione na podstawie dostępnych dowodów naukowych dotyczących potencjalnych korzyści i zagrożeń związanych z tą praktyką” [16]
American Institute for Economic RESEARCH, 2021:
„W oparciu o dowody cytowane powyżej, nie znajdujemy rozstrzygających dowodów na poparcie stosowania masek w przypadku Covid-19 (z wyjątkiem masek typu N-95 w warunkach szpitalnych oraz gdy są odpowiednio dopasowane i używane). W rzeczywistości noszenie maski wydaje się wiązać ze znacznym ryzykiem dla użytkownika. Nasze wnioski nie opierają się wyłącznie na braku dowodów na nieskuteczność, ale na faktycznych dowodach na nieskuteczność” [17]
Marks 2021, The Lancet Infectious Diseases
„Nie znaleźliśmy żadnych dowodów na zmniejszenie ryzyka transmisji u osób, które zgłosiły używanie maski” [18]
Norwegian Institute of Public Health, 2020 :
„(…) około 200 000 osób musiałoby nosić maskę, aby zapobiec jednej nowej infekcji tygodniowo”, „noszenie masek w celu zmniejszenia rozprzestrzeniania się Covid-19 nie jest zalecane dla osób w społeczności bez objawów ze strony układu oddechowego, które nie mają bezpośredniego kontaktu z osobami, o których wiadomo, że są zakażone” [19]
Leung 2020, Nature Medicine:
„Wyniki sugerują, że maski chirurgiczne mogą potencjalnie zmniejszać uwalnianie cząstek wirusa grypy do środowiska w kropelkach z dróg oddechowych, ale nie w aerozolach. I należy podkreślić, że badanie to opierało się na osobach z chorobą objawową, czyli w kontekście innym niż tutaj rozważanym” [20]
Letizia 2020, New England Journal of Medicine, 2020:
Pomimo bardzo rygorystycznej i wymuszonej kwarantanny (obejmującej 2 pełne tygodnie nadzorowanego odosobnienia, a następnie wymuszonych protokołów dystansowania i maskowania), szybkość transmisji nie została zmniejszona i faktycznie wydawała się wyższa niż oczekiwano. Noszenie maski było nie tylko nieskuteczne w zapobieganiu rozprzestrzenianiu się chorób, ale wręcz pogarszało sytuację. Pomimo kwarantanny, dystansu społecznego i noszenia maski, w tej kohorcie rekrutów, głównie młodych mężczyzn, około 2% nadal było zakażonych i uzyskało pozytywny wynik testu na SARS-CoV-2” [21]
Chou, 2020:
„siła dowodów dotyczących stosowania masek i ryzyka wystąpienia SARS-CoV-2 w społeczności pozostaje niewystarczająca”; „Dlatego dowody na stosowanie masek vs niestosowanie i porównanie typów masek w placówkach opieki zdrowotnej są niewystarczające” [22]
Huber 2020a:
„Badania populacyjne pokazują, że stosowanie masek powodowało zwiększoną częstość występowania COVID-19 lub nie miało żadnego wpływu. Żadna z badanych jurysdykcji nie miała spadku zachorowalności na COVID-19 po wprowadzeniu nakazów noszenia maski, z wyjątkiem dwóch, które rozpoczęły już gwałtowny spadek liczby przypadków COVID-19 kilka tygodni wcześniej” [23]
Huber 2020b:
„Z powyższych danych wynika, że maski służą bardziej jako instrumenty utrudniające normalne oddychanie, a nie jako skuteczna bariera dla patogenów. Dlatego maski nie powinny być używane przez ogół społeczeństwa, ani przez dorosłych, ani przez dzieci, a ich ograniczenia jako profilaktyki przeciwko patogenom należy również wziąć pod uwagę w placówkach medycznych” [24]
Radonovich 2019, Journal of American Medical Association:
„zarówno respiratory N95, jak i maski chirurgiczne „nie spowodowały znaczącej różnicy w częstości występowania grypy potwierdzonej laboratoryjnie” [25]
Vainshelboim, 2021:
„Istniejące dowody naukowe podważają bezpieczeństwo i skuteczność noszenia maski jako środka zapobiegawczego w przypadku COVID-19. Dane sugerują, że zarówno medyczne, jak i niemedyczne maski są nieskuteczne w blokowaniu przenoszenia chorób wirusowych i zakaźnych z człowieka na człowieka, takich jak SARS-CoV-2 i COVID-19, co przemawia przeciwko stosowaniu masek” [26]
Dugré 2020, Canadian Family Physician:
„znaleźliśmy ograniczone dowody dotyczące wpływu masek na wirusowe infekcje dróg oddechowych zarówno w społeczności, jak i w placówkach opieki zdrowotnej, a większość naszych analiz nie wykazała statystycznie istotnych różnic” [27].
National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine, 2020:
„Istnieje niewiele dowodów dotyczących transmisji małych cząstek w aerozolu o wielkości potencjalnie wydychanej przez bezobjawowe lub osoby presymptomatyczne z COVID-19. Zakres jakiejkolwiek ochrony będzie zależał od tego, w jaki sposób maski są wykonane i używane. Zależy to również od tego, jak użycie maski wpływa na zachowania zapobiegawcze użytkownika, w tym stosowanie lepszych masek, gdy stają się one powszechnie dostępne. Te efekty behawioralne mogą ogólnie osłabić lub wzmocnić wpływ maski domowej roboty na zdrowie publiczne. Obecny poziom korzyści, jeśli w ogóle istnieje, nie jest możliwy do oszacowania.” [28]
Nawet jeśli ktoś nie rozumie reguł jakimi kieruje się Evidence-based Medicine i nie zgadza się/ma wątpliwości co do ARGUMENTU I, to po analizie 28 cytowanych powyżej publikacji (w tym metaanaliz z badań RCT) nie może zaprzeczyć, że dane naukowe w zakresie skuteczności masek NIE SĄ JEDNOZNACZNE, a wręcz WĄTPLIWE.
Na podstawie wątpliwych danych naukowych osoby nienoszące masek nazywa się bandytami i medycznymi troglodytami [29], chce się zamykać w psychiatryku [30] i rzucać na nich infamię [31]
Źródła:
‐Reza, Faisal, et al. „The use of masks and respirators to prevent transmission of influenza: a systematic review of the scientific evidence.” Influenza and other respiratory viruses 6.4 (2012): 257-267. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22188875/
Xiao, Jingyi, et al. „Nonpharmaceutical measures for pandemic influenza in nonhealthcare settings—personal protective and environmental measures.” Emerging infectious diseases https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7181938/
Jefferson, Tom, et al. „Physical interventions to interrupt or reduce the spread of respiratory viruses. Part 1-Face masks, eye protection and person distancing: systematic review and meta-analysis.” MedRxiv (2020) https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2020.03.30.20047217v2
Bundgaard, Henning, et al. “Effectiveness of adding a mask recommendation to other public health measures to prevent SARS-CoV-2 infection in Danish mask wearers: a randomized controlled trial.” Annals of Internal Medicine (2020) https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33205991/
J Smith, C MacDougall. CMAJ. 2016 May 17. 188(8); 567-574.
Cowling, B. J., et al. „Face masks to prevent transmission of influenza virus: a systematic review.” Epidemiology & infection 138.4 (2010): 449-456. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20092668/
Ines Kappstein (Niemcy): Kappstein Ines. „Mund-Nasen-Schutz in der Öffentlichkeit: Keine Hinweise für eine Wirksamkeit.” Krankenhaushygiene up2date 15.03(2020):279-297. https://www.thieme-connect.com/products/ejournals/pdf/10.1055/a-1174-6591.pdf
Leung NHL, Chu DKW, Shiu EYC, Chan KH, McDevitt JJ, Hau BJP, Yen HL, Li Y, Ip DKM, Peiris JSM, Seto WH, Leung GM, Milton DK, Cowling BJ. Respiratory virus shedding in exhaled breath and efficacy of face masks. Nat Med. 2020 May;26(5):676-680. doi: 10.1038/s41591-020-0843-2. Epub 2020 Apr 3. Erratum in: Nat Med. 2020 May 27;: PMID: 32371934.
Letizia, Andrew G., et al. „SARS-CoV-2 transmission among Marine recruits during quarantine.” New England Journal of Medicine 383.25 (2020): 2407-2416.
Chou, Roger, et al. „Update Alert 3: Masks for prevention of respiratory virus infections, including SARS-CoV-2, in health care and community settings.” Annals of internal medicine 173.12 (2020): 169.
L Radonovich M Simberkoff, et al. N95 respirators vs medical masks for preventing influenza among health care personnel: a randomized clinic trial. JAMA. 2019 Sep 3. 322(9): 824-833.
Vainshelboim, Baruch. „Facemasks in the COVID-19 era: A health hypothesis.” Medical hypotheses 146 (2021): 110411.
“Masks for prevention of viral respiratory infections among health care workers and the public: PEER umbrella systematic review”, by Dugré et al., Canadian Family Physician (July 2020) 66: 509-517. https://www.cfp.ca/content/66/7/509
“Rapid Expert Consultation on the Effectiveness of Fabric Masks for the COVID-19 Pandemic” (8 April, 2020). By National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine. Washington, DC: The National Academies Press. https://doi.org/10.17226/25776
ARGUMENT 3 ŚWIATOWA ORGANIZACJA ZDROWIA (WHO) I EUROPEJSKIE CENTRUM DS. ZAPOBIEGANIA I KONTROLI CHORÓB (ECDC) PRZYZNAJĄ, ŻE DOWODY NA SKUTECZNOŚĆ MASEK SĄ NIEWYSTARCZAJĄCE
EUROPEJSKIE CENTRUM DS. ZAPOBIEGANIA I KONTROLI CHORÓB (ECDC), 15.02.2021:
„Dowody dotyczące skuteczności masek medycznych w zapobieganiu COVID-19 w społeczności są zgodne w zakresie NIEWIELKIEGO LUB UMIARKOWANEGO efektu ochronnego, ale NADAL ISTNIEJĄ ZNACZĄCE NIEPEWNOŚCI co do wielkości tego efektu. Dowody na skuteczność niemedycznych masek, osłon twarzy i respiratorów w społeczności są SKĄPE I BARDZO MAŁO WIARYGODNE [1]
ŚWIATOWA ORGANIZACJA ZDROWIA (WHO), 01.12.2020:
„Obecnie istnieją tylko OGRANICZONE I NIESPÓJNE DOWODY na poparcie skuteczności powszechnego noszenia masek przez osoby zdrowe w społeczności w celu zapobiegania infekcjom wirusowym dróg oddechowych, w tym SARS-CoV-2” [2]
Pomimo powyższych informacji, obie organizacje ogólnie zalecają noszenie masek, co pokazuje, że wnioski agencji ds. zdrowia nie są poparte wystarczającą ilością wiarygodnych badań naukowych i pochopnie ignorują zagrożenia związane ze stosowaniem masek.
Nie uszło to uwadze niektórym badaczom, którzy skrytykowali decyzję amerykańskiej agencji ds. kontroli chorób (CDC):
„Mimo braku dowodów z badań RCT wskazujących, że maski mają dodatkowy wpływ na łagodzenie transmisji SARS-CoV-2, Centrum Kontroli Chorób zaleciło stosowanie masek w miejscach publicznych dla efektu ochronnego, nie tylko w celu kontroli źródła zakażenia (wśród osób z objawami), ale także dla osób zdrowych” [3]
Takie decyzje światowych i krajowych agencji ds. zdrowia sprawiły, że autorzy wielu publikacji, pomimo braku twardych dowodów naukowych, mogły odważniej w swoich pracach formułować wnioski zgodne z przyjętą przez te agencje narracją.
Matthews, Sajith. „Mask mandates in light of DANMASK-19.” Infection Control & Hospital Epidemiology (2021): 1-2.
ARGUMENT 4 MASKI NIE CHORNIĄ CHIRURGA I PACJENTA PRZED ZANIECZYSZCZENIEM INFEKCYJNYM PODCZAS ZABIEGU
Royal Society of Medicine, 2015:
„Brakuje istotnych dowodów na poparcie twierdzeń, że maski chronią pacjenta lub chirurga przed zanieczyszczeniem infekcyjnym” [1]
Bahli, 2009:
„Na podstawie ograniczonej liczby badań z randomizacją nadal nie jest jasne, czy noszenie masek chirurgicznych szkodzi, czy przynosi korzyści pacjentom poddawanym planowej operacji.” [2]
Cochrane Database of Systematic Reviews, 2002:
„Nie jest jasne, czy noszenie chirurgicznych masek powoduje jakiekolwiek szkody lub korzyści dla pacjenta poddawanego czystej operacji chirurgicznej” [3]
Skinner, 2001:
„Dostępne dowody wskazują, że w przypadku noszącego maski chirurgiczne nie zapewniają pełnej ochrony przed bakteriami i wirusami przenoszonymi drogą powietrzną. Ochrona anestezjologa przed zakażeniem od pacjenta może być lepiej osiągnięta przy użyciu plastikowych osłon na twarz, które zapewniają wyższy poziom ochrony przed zanieczyszczeniem” [4].
Orr, 1981:
„Ta próba miała na celu sprawdzenie, czy ryzyko infekcji rany wzrośnie, gdy maski nie będą noszone. To nie miało miejsca. Noszenie maski ma bardzo małe znaczenie dla samopoczucia pacjentów poddawanych rutynowym operacjom ogólnym i jest to standardowa praktyka, z której można by zrezygnować.” [5]
Źródła:
1. Da Zhou, Charlie, Pamela Sivathondan, and Ashok Handa. „Unmasking the surgeons: the evidence base behind the use of facemasks in surgery.” Journal of the Royal Society of Medicine 108.6 (2015): 223-228.
2. Bahli, Zahid Mehmood. „Does evidence based medicine support the effectiveness of surgical facemasks in preventing postoperative wound infections in elective surgery.” J Ayub Med Coll Abbottabad 21.2 (2009): 166-70
3. Lipp, Allyson, and Peggy Edwards. „Disposable surgical face masks for preventing surgical wound infection in clean surgery.” Cochrane Database of Systematic Reviews 1 (2002)
4. Skinner, M. W., and B. A. Sutton. „Do anaesthetists need to wear surgical masks in the operating theatre? A literature review with evidence-based recommendations.” Anaesthesia and intensive care 29.4 (2001): 331-338.
5. Orr, Neil WM. „Is a mask necessary in the operating theatre?.” Annals of the Royal College of Surgeons of England 63.6 (1981): 390.
ARGUMENT 5 NAUKA NADAL MA WĄTPLIWOŚCI CZY OSOBY BEZOBJAWOWE ZARAŻAJĄ
W artykule opublikowanym w Nature Communications (listopad 2020), do którego włączono 10 mln osób (!) wykazano, że rozprzestrzenianie wirusa przez osoby bezobjawowe nie tylko było rzadkim zjawiskiem, ale wręcz w ogóle nie miało miejsca [1]!. W badaniu nie znaleziono ANI JEDNEGO przypadku z pozytywnym wynikiem testu w kierunku SARS-CoV-2 nawet wśród bliskich kontaktów osób bezobjawowych dla tej 10-milionowej próby.
Jak zauważył autor publikacji „Masking: A Careful Review of the Evidence”, zaskakujące było to, że wyniki przełomowego badania opublikowanego w NATURE zostały zignorowane przez media, decydentów i ich ekspertów, którzy nakazali wprowadzenie lockdownu, zamknięcie szkół i noszenie masek przez osoby bezobjawowe [2].
W randomizowanym kontrolowanym badaniu wykazano, że wśród pacjentów objawowych nie było różnic między osobami noszącymi i nienoszącymi maski w zakresie transmisji koronawirusa przez krople większe niż 5 μm. Wśród pacjentów bezobjawowych nie wykryto kropli i aerozolu zawierających koronawirusa u żadnej z osób z lub bez maski, co sugeruje, że BEZOBJAWOWI NIE TRANSMITUJĄ I NIE ZARAŻAJĄ INNYCH [3].
W kolejnym badaniu 445 bezobjawowych osób było eksponowanych na kontakt z bezobjawowym SARS-CoV-2-pozytywnym nosicielem poprzez przebywanie w tej samej izolowanej przestrzeni przez średnio 4-5 dni. ŻADNA z tych 445 osób nie została zainfekowana SARS-CoV-2, co potwierdzono testem RT-PCR [4]
7 czerwca 2020 r. dr Maria Van Kerkhove, szef oddziału WHO ds. nowych chorób i chorób odzwierzęcych, przyznała na konferencji prasowej, że rozprzestrzenianie wirusa przez osoby bezobjawowe jest „bardzo rzadkie”:
„Z POSIADANYCH PRZEZ NAS DANYCH wynika, że nadal RZADKO zdarza się, aby osoba bezobjawowa faktycznie przekazywała wirusa dalej” i jeszcze raz podkreśliła „TO BARDZO RZADKIE” [6].
WHO dość szybko zaczęło wycofywać się z tych twierdzeń:
„Jest wiele do wyjaśnienia w tej sprawie. JEST WIELE NIEWIADOMYCH. Oczywiste jest, że zarówno osoby z objawami, jak i bezobjawowe są częścią cyklu transmisji. Pytanie brzmi, jaki jest względny udział każdej grupy w ogólnej liczbie przypadków ” [7]
CDC przedstawiło dowody przemawiające za transmisją SARS-CoV-2 przez osoby przedobjawowe lub bezobjawowe [5], należy jednak ocenić czy wiarygodność tych danych jest wystarczająca, aby podważyć wyniki ogromnego badania opublikowanego w Nature Communication [1].
Z uwagi na powyższe, dane na temat transmisji SARS-CoV-2 przez osoby bezobjawowe są co najmniej SPRZECZNE. Jeśli nauka nadal ma wątpliwości czy osoby bezobjawowe zarażają SARS-CoV-2, to zasadność powszechnego noszenia masek przez osoby zdrowe bez objawów jest tym bardziej wątpliwa.
Źródła:
Cao, Shiyi, et al. „Post-lockdown SARS-CoV-2 nucleic acid screening in nearly ten million residents of Wuhan, China.” Nature communications 11.1 (2020): 1-7. https://www.nature.com/articles/s41467-020-19802-w
N.H.L. Leung, D.K.W. Chu, E.Y.C. Shiu, K.H. Chan, J.J. McDevitt, B.J.P. Hau, et al. Respiratory virus shedding in exhaled breath and efficacy of face masks Nat Med, 26 (2020), pp. 676-680
M. Gao, L. Yang, X. Chen, Y. Deng, S. Yang, H. Xu, et al. A study on infectivity of asymptomatic SARS-CoV-2 carriers Respir Med, 169 (2020)
ARGUMENT 6 BRAK RÓŻNIC W SKUTECZNOŚCI MIĘDZY MASKĄ N95 A MASKĄ CHIRURGICZNĄ – DOWÓD NA BRAK ISTOTNEJ KORZYŚCI Z BLOKOWANIA KROPEL I CZĄSTEK AEROZOLU?
Long 2020, Journal of Evidence‐Based Medicine, metaanaliza:
„Stosowanie respiratorów N95 w porównaniu z maskami chirurgicznymi nie wiąże się z mniejszym ryzykiem wystąpienia grypy potwierdzonej laboratoryjnie. Respiratory N95 nie powinny być zalecane dla ogółu społeczeństwa i personelu medycznego o niższym ryzyku, którzy nie mają bliskiego kontaktu z pacjentami z grypą lub pacjentami podejrzanymi o grypę” [1]
Jefferson, metaanaliza 2020:
„Nie było różnicy między maskami chirurgicznymi a maskami N95 w zakresie infekcji grypopodobnych i grypy” [2]
PloS one, metaanaliza, 2020:
„Nie ma wystarczających danych, aby ostatecznie ustalić, czy respiratory N95 są lepsze od masek medycznych w ochronie przed zakaźnymi ostrymi infekcjami dróg oddechowych” [3]
Według prof. Denisa Rancourta (ponad 100 artykułów w recenzowanych periodykach naukowych, wskaźnik Hirscha = 39):
„GDYBY NOSZENIE MASKI PRZYNOSIŁO JAKIEKOLWIEK KORZYŚCI ZE WZGLĘDU NA BLOKOWANIE KROPELEK I CZĄSTEK AEROZOLU, TO NOSZENIE RESPIRATORA (N95) POWINNO PRZYNIEŚĆ WIĘKSZE KORZYŚCI W PORÓWNANIU Z MASKĄ CHIRURGICZNĄ, ALE KILKA DUŻYCH METAANALIZ I WSZYSTKIE RCT, UDOWODNIŁY, ŻE NIE MA TAKIEJ WZGLĘDNEJ KORZYŚCI” [4]
Źródła:
Long, Youlin, et al. „Effectiveness of N95 respirators versus surgical masks against influenza: a systematic review and meta‐analysis.” Journal of Evidence‐Based Medicine 13.2 (2020): 93-101.
Jefferson, Tom, et al. „Physical interventions to interrupt or reduce the spread of respiratory viruses. Part 1-Face masks, eye protection and person distancing: systematic review and meta-analysis.” MedRxiv (2020).
Barycka, Katarzyna, et al. „Comparative effectiveness of N95 respirators and surgical/face masks in preventing airborne infections in the era of SARS-CoV2 pandemic: A meta-analysis of randomized trials.” PloS one 15.12 (2020): e0242901.
ARGUMENT 7 ZAGROŻENIA ZWIĄZANE ZE STOSOWANIEM MASEK
Poniżej lista skutków ubocznych noszenia masek raportowana w badaniach.
Ogół populacji: dyskomfort i irytacja, duszność, skutki psychologiczne, wpływ na komunikację, zagrożenie ze strony wdychania i rozprzestrzeniania zanieczyszczeń z maski (w tym włókien i materiału biologicznego), zwiększone ryzyko infekcji, wzrost wiremii i nasilenia infekcji, niedotlenienie, hiperkapnia, zwiększona kwasowość i toksyczność, aktywacja lęku i reakcji na stres, wzrost poziomu hormonów stresu, immunosupresja, zmęczenie, pogorszenie zdolności poznawczych, zwiększone ryzyko infekcji, depresja, wpływ na tętno, stres termiczny, negatywny wpływ na parametry wysiłkowe, negatywny wpływ na podstawowe potrzeby psychologiczne jednostki, negatywny wpływ na funkcje fizjologiczne górnych dróg oddechowych, stany zapalne, fałszywe poczucie bezpieczeństwa, negatywne konsekwencje dla osób z ubytkiem słuchu, większe rozprzestrzenianie zanieczyszczonego powietrza (w masce oddychamy częściej i głębiej), ryzyko wprowadzenia wirusa do organizmu poprzez wielokrotne użycie i niewłaściwe zdejmowanie masek, wydychane powietrze dostaje się do oczu, co generuje impuls do ich dotykania, materiały tekstylne w odzieży/maskach stosowanych do zakrywania ust i nosa mogą zawierać szkodliwe chemikalia i barwniki, np. formaldehyd, ekspozycja płuc na nanocząsteczki (nanomateriały w maskach obejmują dwutlenek miedzi, węgiel, grafen, nanodiamenty, nanosrebro i dwutlenek tytanu; poważne skutki uboczne u ludzi wynikające z wdychania nanocząsteczek srebra obejmują niewydolność płuc, przyspieszenie akcji serca i obniżone tętnicze ciśnienie tlenu we krwi), zwiększone ryzyko upadku (zaburzenia pola widzenia peryferyjnego, parujące okulary), wdychanie mikroplastiku pochodzącego z maski [1-35].
Dzieci: rozdrażnienie, ból głowy (w tym migreny), problem z koncentracją, pogorszenie nastroju, niechęć do wyjścia do szkoły/przedszkola, złe samopoczucie, pogorszenie zdolności uczenia się, senność i zmęczenie, ograniczenie mimiki emocjonalnej, negatywny wpływ na socjalizację i nabywanie umiejętności społecznych, problem z komunikacją werbalną i emocjonalną niemowlę/dziecko – rodzic, utrudnione przyswajanie mowy i języka (małe dzieci, dzieci, które częściej czytają z ruchu warg, mają lepsze umiejętności językowe, gdy są starsze), nieprawidłowy wzrost i kątowanie ucha zewnętrznego (odstawanie uszu) [34, 36-40].
Personel medyczny: bóle głowy, mniejsza wydolność pracy, problemy z oddychaniem i upośledzenie funkcji poznawczych, podniesienie temperatury ciała, nasilone pocenie się, wzmożony niepokój i zmęczenie, urazy uciskowe, choroby skóry, zwiększona podatność na infekcje [34,41-55].
SARS-COV-2 może przetrwać na powierzchni maski nawet tydzień [56], a więc istnieje ryzyko wprowadzenia wirusa do organizmu poprzez wielokrotne użycie i niewłaściwe zdejmowanie masek [8].
Borovoy, 2020a:
„Na podstawie przytoczonych tutaj danych klinicznych i historycznych wnioskujemy, że stosowanie masek przyczyni się do znacznie większej zachorowalności i śmiertelności niż z powodu COVID-19” [57]
Borovoy, 2020b:
„Ze względu na duże ryzyko dla osób noszących maski (…) pilnie zalecamy, ABY ŻADNA OSOBA DOROSŁA ANI DZIECKO NIE BYŁY ZMUSZANE DO NOSZENIA MASKI W ŻADNYCH OKOLICZNOŚCIACH. Ponadto zalecamy, aby zagrożenia związane z noszeniem maski były publikowane i ogólnie dostępne i aby maski były noszone wyłącznie przez dorosłych, którzy zdecydują się to zrobić, i tylko za dobrowolną świadomą zgodą, z PEŁNĄ ŚWIADOMOŚCIĄ ZWIĄZANYCH Z NIMI ZAGROŻEŃ, oraz aby ich stosowanie było ZABRONIONE dla dzieci, dorosłych uczniów i pracowników” [58]
Źródła:
Downsides of face masks and possible mitigation strategies: a systematic review and meta-analysis”. Mina Bakhit, Natalia Krzyzaniak, Anna Mae Scott, Justin Clark, Paul Glasziou, Chris Del Mar. medRxiv 2020.06.16.20133207; doi: https://doi.org/10.1101/2020.06.16.20133207. Now accepted for publication in BMJ Open. —- https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2020.06.16.20133207v1
Lazzarino, Antonio Ivan, et al. „Covid-19: Important potential side effects of wearing face masks that we should bear in mind.” The BMJ 369 (2020).
Fisher, Kiva A., et al. „Community and Close Contact Exposures Associated with COVID-19 Among Symptomatic Adults≥ 18 Years in 11 Outpatient Health Care Facilities—United States, July 2020.” Morbidity and Mortality Weekly Report 69.36 (2020): 1258
Przedstawicielka WHO w Polsce, dr Paloma Cuchí (marzec 2020), https://www.tysol.pl/a44621-Moga-stac-sie-zrodlem-infekcji-WHO-przestrzega-przed-noszeniem-maseczek-przez-zdrowe-osoby
MacIntyre, C. Raina, et al. “A cluster randomised trial of cloth masks compared with medical masks in healthcare workers.” BMJ open 5.4 (2015): e006577.
Li Y, Tokura H, Guo YP, et al. “Effects of wearing N95 and surgical facemasks on heart rate, thermal stress and subjective sensations”. Int Arch Occup Environ Health. 2005;78(6):501-509. doi:10.1007/s00420-004-0584-4 —- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7087880/
Fikenzer S, Uhe T, Lavall D, Rudolph U, Falz R, Busse M, Hepp P, Laufs U. “Effects of surgical and FFP2/N95 face masks on cardiopulmonary exercise capacity”. Clin Res Cardiol. 2020 Dec;109(12):1522-1530. doi: 10.1007/s00392-020-01704-y. Epub 2020 Jul 6. PMID: 32632523; PMCID: PMC7338098. – https://link.springer.com/article/10.1007/s00392-020-01704-y
Zhu, J. H., et al. „Effects of long-duration wearing of N95 respirator and surgical facemask: a pilot study.” J Lung Pulm Resp Res 4 (2014): 97-100
Bader A et al. Preliminary report on surgical mask induced deoxygenation during major surgery. Neurochirugia 2008;19:12-126.
Kao, Tze-Wah, et al. „The physiological impact of wearing an N95 mask during hemodialysis as a precaution against SARS in patients with end-stage renal disease.” Journal of the Formosan Medical Association= Taiwan yi zhi 103.8 (2004): 624-628.
Shehade H et al. Cutting edge: Hypoxia-Inducible Factor-1negatively regulates Th1 function. J Immunol 2015;195:1372-1376.
Westendorf AM et al. Hypoxia enhances immunosuppression by inhibiting CD4+ effector T cell function and promoting Treg activity. Cell Physiol Biochem 2017;41:1271-84.
Sceneay J et al. Hypoxia-driven immunosuppression contributes to the pre-metastatic niche. Oncoimmunology 2013;2:1 e22355.
Savransky V et al. Chronic intermittent hypoxia induces atherosclerosis. Am J Resp Crit Care Med 2007;175:1290-1297.
Kyung, Sun Young, et al. „Risks of N95 face mask use in subjects with COPD.” Respiratory Care 65.5 (2020): 658-664.
Lazzarino, Antonio Ivan, et al. „Covid-19: Important potential side effects of wearing face masks that we should bear in mind.” The BMJ 369 (2020).
Greenhalgh T ,Schmid MB ,Czypionka T ,Bassler D ,Gruer L. Maski na twarz dla publiczności podczas kryzysu COVID-19
Chodosh, Joshua, Barbara E. Weinstein, and Jan Blustein. „Face masks can be devastating for people with hearing loss.” (2020).
Ten Hulzen, Richard D., and David A. Fabry. „Impact of Hearing Loss and Universal Face Masking in the COVID-19 Era.” Mayo Clinic Proceedings. Elsevier, 2020
MacIntyre, C. Raina, et al. “A cluster randomised trial of cloth masks compared with medical masks in healthcare workers.” BMJ open 5.4 (2015): e006577
Palmieri, Valentina, et al. „Face masks and nanotechnology: Keep the blue side up.” Nano Today 37 (2021): 101077.
Marler, Hollyanna, and Annabel Ditton. „“I’m smiling back at you”: Exploring the impact of mask wearing on communication in healthcare.” International journal of language & communication disorders (2020).
Vainshelboim, Baruch. „Facemasks in the COVID-19 era: A health hypothesis.” Medical hypotheses 146 (2021): 110411
Kal, Elmar C., William R. Young, and Toby J. Ellmers. „Face masks, vision, and risk of falls.” (2020).
patrz pozycja 11
Li, Lu, et al. „COVID-19: Performance study of microplastic inhalation risk posed by wearing masks.” Journal of hazardous materials 411 (2021): 124955.
Green, Janet et al. “The implications of face masks for babies and families during the COVID-19 pandemic: A discussion paper”. Journal of neonatal nursing : JNN vol. 27,1 (2021): 21-25. doi:10.1016/j.jnn.2020.10.005 – https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7598570/
Karvounides, D., Marzouk, M., Ross, A.C., VanderPluym, J.H., Pettet, C., Ladak, A., Ziplow, J., Patterson Gentile, C., Turner, S., Anto, M., Barmherzig, R., Chadehumbe, M., Kalkbrenner, J., Malavolta, C.P., Clementi, M.A., Gerson, T. and Szperka, C.L. (2021), “The intersection of COVID‐19, school, and headaches: Problems and solutions”. Headache: The Journal of Head and Face Pain, 61: 190-201, https://doi.org/10.1111/head.14038
Zanotti, B., Parodi, P.C., Riccio, M. et al. “Can the Elastic of Surgical Face Masks Stimulate Ear Protrusion in Children?”. Aesth Plast Surg 44, 1947–1950 (2020). https://doi.org/10.1007/s00266-020-01833-9 – https://link.springer.com/article/10.1007/s00266-020-01833-9
Purushothaman, P.K., Priyangha, E. & Vaidhyswaran, R. “Effects of Prolonged Use of Facemask on Healthcare Workers in Tertiary Care Hospital During COVID-19 Pandemic”. Indian J Otolaryngol Head Neck Surg 73, 59–65 (2021). https://doi.org/10.1007/s12070-020-02124-0
Magnavita (critique of Ong, 2020): Magnavita, N. and Chirico, F. (2020), “Headaches, Personal Protective Equipment, and Psychosocial Factors Associated With COVID‐19 Pandemic”. Headache: The Journal of Head and Face Pain, 60: 1444-1445. https://doi.org/10.1111/head.13882
Goh (response to critique of Ong, 2020): Goh Y, Ong JJY, Bharatendu C, Tan BYQ, Sharma VK. “Headaches Due to Personal Protective Equipment During COVID-19 Pandemic: A Comment”. Headache: The Journal of Head and Face Pain. 2020;60(7):1446-1447. doi:10.1111/head.13879 —- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7323331
Rapisarda, L., Trimboli, M., Fortunato, F. et al. “Facemask headache: a new nosographic entity among healthcare providers in COVID-19 era”. Neurological Sciences (2021). https://doi.org/10.1007/s10072-021-05075-8
Hajjij A, Aasfara J, Khalis M, et al. “Personal Protective Equipment and Headaches: Cross-Sectional Study Among Moroccan Healthcare Workers During COVID-19 Pandemic”. Cureus. 2020 Dec;12(12):e12047. DOI: 10.7759/cureus.12047. https://europepmc.org/article/med/33447477
Rumeesha Zaheer, Maheen Khan, Ahmed Tanveer, Amal Farooq, Zohaib Khurshid. “Association of Personal Protective Equipment with De Novo Headaches In Frontline Healthcare Workers during COVID-19 Pandemic: A Cross-Sectional Study”. European Journal of Dentistry. 2020 Dec;14(S 01):S79-S85. doi: 10.1055/s-0040-1721904. Epub 2020 Dec 26. PMID: 33368069; PMCID: PMC7775222. —- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7775222/
Zaheer : Rumeesha Zaheer, Maheen Khan, Ahmed Tanveer, Amal Farooq, Zohaib Khurshid. “Association of Personal Protective Equipment with De Novo Headaches In Frontline Healthcare Workers during COVID-19 Pandemic: A Cross-Sectional Study”. European Journal of Dentistry. 2020 Dec;14(S 01):S79-S85. doi: 10.1055/s-0040-1721904. Epub 2020 Dec 26. PMID: 33368069; PMCID: PMC7775222. —- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7775222/
M. Frountzas, C. Nikolaou, D. Schizas et al., “Personal protective equipment against COVID-19: Vital for surgeons, harmful for patients?”, The American Journal of Surgery. 13 August 2020. https://doi.org/10.1016/j.amjsurg.2020.09.014
Singh M. et al. Personal protective equipment induced facial dermatoses in healthcare workers managing COVID-19 cases. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2020; 34: e378-e380, https://doi.org/10.1111/jdv.16628
Rosner, E. „Adverse effects of prolonged mask use among health care professionals during COVID-19.” J Infect Dis Epidemiol 6 (2020): 130
Purushothaman, P. K., E. Priyangha, and Roopak Vaidhyswaran. „Effects of prolonged use of facemask on healthcare workers in tertiary care hospital during COVID-19 pandemic.” Indian Journal of Otolaryngology and Head & Neck Surgery 73.1 (2021): 59-65.
Dehbandi, Reza, and Mohammad Ali Zazouli. „Stability of SARS-CoV-2 in different environmental conditions.” The Lancet Microbe 1.4 (2020): e145
ARGUMENT 8 NEGATYWNE OPINIE EKSPERCKIE NA TEMAT MASEK NA POCZĄTKU PANDEMII C-19
Prof. Łukasz Szumowski:
„Maseczki nie pomagają. Nie wiem czemu ludzie je noszą” [1]
Marszałek Senatu prof. Tomasz Grodzki (lekarz pulmonolog):
„w obronie przed koronawirusem ważne jest, żeby często dezynfekować ręce i nosić maseczki, gdy jesteśmy zakatarzeni lub czujemy się ”grypowo’’ [1]
Dr hab. n. med. Jarosław Pinkas:
„Maseczki nie chronią przed zarażeniem koronawirusem! Noszenie ich przez osoby zdrowe jest kompletnie bezsensowne. Są one dla osób chorych właśnie po to, aby nie zarażały innych. Natomiast nie ma żadnego powodu, aby w naszym klimacie, w naszym kraju nosiły je osoby zdrowe” [2]
Dr Zbigniew Martyka, ordynator oddziału zakaźnego w Dąbrowie Tarnowskiej:
„Jeśli nosimy maseczki to nie mamy większego wpływu na ochronę innych przed zakażeniem, a w dodatku szkodzimy własnemu zdrowiu. Nasuwa się wniosek, że jesteśmy okłamywani i zmuszani do działań mogących pogarszać nasz stan zdrowia” [3]
Doktor Maciej Niwiński, przewodniczący Zarządu Regionu Śląskiego OZZL:
„Źle użyta maseczka staje się bombą biologiczną. Szkodzi zamiast pomagać” [4]
Dr Tomasz Ozorowski, mikrobiolog, były prezes Stowarzyszenia Epidemiologii Szpitalnej i przewodniczący Zespołu Kontroli Zakażeń Szpitalnych:
„To daje złudne poczucie bezpieczeństwa. Może też prowadzić do sytuacji, w której maseczki zwiększą ryzyko zakażenia, ponieważ nie potrafimy z nich poprawnie korzystać. Dlatego nie powinniśmy robić tego w taki sposób, że nosimy je wszyscy” [5]
CDC nie zalecała osobom, które dobrze się czują, noszenia maski w celu ochrony przed chorobami układu oddechowego, w tym COVID-19. Maski powinny być używane przez osoby wykazujące objawy COVID-19, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby. Stosowanie masek jest również kluczowe dla pracowników służby zdrowia i osób opiekujących się kimś w bliskim otoczeniu (w domu lub w placówce medycznej) [6]
WHO i Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC, European Centre for Disease Prevention and Control) podkreślały, że noszenie maseczek przez osoby zdrowe w celu zapobiegania infekcji wcale nie jest efektywne [7].
Prof. Włodzimiesz Gut:
„Maseczki zbierają na swojej powierzchni wszystko, zwłaszcza kiedy ulegną zawilgoceniu, tracą swoje właściwości. Nie wolno ich dotykać, a przeciętna jednorazówka działa przez 20 minut, więc trzeba by było mieć przy sobie odpowiedni zapas. I potem nie bardzo wiadomo, co z nimi robić” [8]
Minister Zdrowia Holandii, Tamary van Ark:
„Ponieważ z medycznego punktu widzenia NIE MA UDOWODNIONEJ SKUTECZNOŚCI maseczek, rada ministrów zdecydowała, że nie będzie ogólnokrajowego obowiązku noszenia maseczek niemedycznych” [9]
Należy zadać pytanie, na ile racjonalnie uzasadniona była zmiana zdania w kwestii noszenia masek przez wielu ekspertów i organizacji ds. zdrowia, skoro po kilku dekadach badań nad skutecznością masek (metaanalizy, randomizowane kontrolowane badania kliniczne) twierdzono, że noszenie masek jest nieefektywne w zapobieganiu transmisji wirusa, a po kilku miesiącach pandemii C-19 zdanie zmieniono o 180 stopni. W ramach poprzednich argumentów wskazałem, że w dalszym ciągu nie pojawiły się wysokiej jakości badania naukowe, które jednoznacznie wskazałyby na wystarczającą skuteczność i bezpieczeństwo masek w tym kontekście.
ARGUMENT 9 ISTNIEJE HIPOTEZA, ŻE MASKA ZWIĘKSZA RYZYKO COVID-19
Są dane wskazujące, że W REGIONACH O WIĘKSZYM UŻYCIU MASEK WSKAŹNIK POZYTYWNYCH TESTÓW W KIERUNKU COVID-19 BYŁ WIĘKSZY LUB BEZ ZMIAN [1-12]. Przedstawiono mechanizmy fizyczne i chemiczne, które mogą odpowiadać za zwiększoną transmisje COVID-19 [12]
Fisher, 2020:
„Noszenie masek nie wpłynęło na odsetek diagnozowanych infekcji sars-cov-2, a 85% OSÓB wymagających opieki ambulatoryjnej z powodu objawów infekcji ZAWSZE LUB CZĘSTO NOSIŁO MASKĘ PRZED WYSTĄPIENIEM PIERWSZYCH SYMPTOMÓW, a tylko 8% rzadko lub nigdy” [13]
Przedstawicielka WHO w Polsce, dr Paloma Cuchí (marzec 2020):
„Zamiast chronić, maseczka może wręcz stać się źródłem infekcji, bo poprzez oddech szybko ulega zawilgoceniu, a takie środowisko jest idealną pożywką dla rozwoju drobnoustrojów. Dlatego też trzeba zmienić ją na nową, kiedy tylko stanie się wilgotna.” [14]
Hunter, 2020:
„Powszechne stosowanie w społeczności masek lub nakryć NIE PRZYNOSI ŻADNYCH KORZYŚCI. Rzeczywiście istnieje nawet sugestia, że MOGĄ ONE FAKTYCZNIE ZWIĘKSZAĆ RYZYKO INFEKCJI” [15]
Profesor mikrobiologii, wirusologii i epidemiologii – Ines Kappstein (Niemcy):
„NIE MA DOWODÓW NA SKUTECZNOŚĆ MASEK ODZIEŻOWYCH, niewłaściwe codzienne stosowanie masek przez społeczeństwo MOŻE W RZECZYWISTOŚCI PROWADZIĆ DO WZROSTU LICZBY INFEKCJI” [16]
MacIntyre, 2015: Autorzy badania przestrzegają przed stosowaniem maseczek odzieżowych, ponieważ zatrzymywanie wilgoci, ponowne użycie i słaba filtracja MOGĄ POWODOWAĆ ZWIĘKSZONE RYZYKO INFEKCJI, a wirus może przetrwać na powierzchni maseczki – istnieje ryzyko wprowadzenia wirusa do organizmu poprzez wielokrotne użycie i niewłaściwe zdejmowanie [17]
Źródła:
C Felter, N Bussemaker. Which countries are requiring face masks? Council on Foreign Relations. Aug 4, 2020. https://www.cfr.org/in-brief/which-countries-are-requiring-face-masks
B Borovoy, C Huber, M Crisler. Masks, false safety and real dangers, Part 2: Microbial challenges from masks. Primary Doctor Med J. Nov 2020. https://pdmj.org/Mask_Risks_Part2.pdf
I Miller. Mask charts. Rational Ground. https://rationalground.com/mask-charts/
I Miller. More mask charts. Rational Ground. https://rationalground.com/more-mask-charts/
The COVID Tracking Project. Data download. The Atlantic. https://covidtracking.com/data/download
H Bundgaard, J Bundgaard, et al. Effectiveness of adding a mask recommendation to other public health measures to prevent SARS-CoV-2 infection in Danish mask wearers: A randomized controlled trial. Ann Int Med. Nov 18 2020. https://doi.org/10.7326/M20-6817. https://www.acpjournals.org/doi/10.7326/M20-6817
J Xiao, E Shiu, et al. Nonpharmaceutical measures for pandemic influenza in non-healthcare settings – personal protective and environmental measures. Centers for Disease Control. 26(5); 2020 May. https://wwwnc.cdc.gov/eid/article/26/5/19-0994_article
T Jefferson, M Jones, et al. Physical interventions to interrupt or reduce the spread of respiratory viruses. MedRxiv. 2020 Apr 7.
C Huber. Masks are neither effective nor safe: A summary of the science. PDMJ.org. Dec 2020. https://pdmj.org/Mask_Risks_Part4.pdf
Fisher, Kiva A., et al. „Community and Close Contact Exposures Associated with COVID-19 Among Symptomatic Adults≥ 18 Years in 11 Outpatient Health Care Facilities—United States, July 2020.” Morbidity and Mortality Weekly Report 69.36 (2020): 1258
Hunter, Paul Raymond, et al. „Impact of non-pharmaceutical interventions against COVID-19 in Europe: a quasi-experimental study.” medRxiv (2020)
Kappstein, Ines. „Mund-Nasen-Schutz in der Öffentlichkeit: Keine Hinweise für eine Wirksamkeit.” Krankenhaushygiene up2date 15.03 (2020): 279-297.
MacIntyre, C. Raina, et al. „A cluster randomised trial of cloth masks compared with medical masks in healthcare workers.” BMJ open 5.4 (2015): e006577
ARGUMENT 10 NIEPRAWIDŁOWE NOSZENIE MASEK DODATKOWO ZMNIEJSZA SKUTECZNOŚĆ I ZWIĘKSZA RYZYKO
Do wątpliwej skuteczności i uzasadnionego ryzyka należy dodać, że społeczeństwo nie używa masek prawidłowo, nie zmienia ich odpowiednio często, dotyka je gołą dłonią, wielokrotnie używa tej samej maski nie przechowując jej w sterylnym miejscu, stosuje przy wysokiej wilgotności powietrza i w niesprzyjających warunkach atmosferycznych, a także przy problemach z oddychaniem.
ARGUMENT 11 RYZYKO ZGONU Z POWODU COVID-19 NIE UZASADNIA NOSZENIA MASEK
Ze względu na zagrożenia wynikające ze stosowania masek i wątpliwą skuteczność ich noszenie mogłoby być argumentowane znacznym ryzykiem zgonu lub poważnych powikłań na skutek infekcji SARS-CoV-2.
Według oszacowań CDC zakażenie wirusem SARS-CoV-2 przeżywa, w zależności od wieku, od 96,76% do 99,99% osób [1]
Według danych WHO na COVID-19 przez rok trwania pandemii zmarło ok 2,43 miliona ludzi (stan na luty 2021) [2]. Na całym globie żyje ok 7,8 miliarda ludzi. Biorąc pod uwagę powyższe dane, maksymalne GLOBALNE ROCZNE RYZYKO ŚMIERCI Z POWODU COVID-19 wynosi 2,43 mln/7,8 mld = 0,03%.
Dla porównania, w 2017 r. na choroby sercowo naczyniowe zmarło 17,8 milionów, na nowotwory 9,6 milionów, na choroby układu oddechowego 3,9 milionów. Już w 2017 r. na infekcje dolnych dróg oddechowych umarło w sumie 2,56 milionów ludzi.
2,5 miliona zgonów rocznie z powodu COVID-19 jest ZNACZNIE PRZESZACOWANE [3], ponieważ raportowane przez poszczególne kraje zgony są „z” covid-19, a nie „z powodu” COVID-19 [4], wiarygodność rekomendowanych testów RT-PCR jest wątpliwa [5-6], przypisywanie COVID-19 może odbywać się wyłącznie na podstawie objawów, bez laboratoryjnej identyfikacji wirusa, co w kontekście globalnym stwarza wysokie prawdopodobieństwo stronniczego raportowania [4,7]
Według WHO, około 1,35 miliona ludzi umiera każdego roku w wyniku wypadków drogowych [8]. Oszacujmy zatem roczne globalne ryzyko zgonu z powodu wypadków drogowych: 1,35 mln / 7,8 mld = 0,017%
Przeszacowane roczne globalne ryzyko zgonu z powodu COVID-19: 0,030%
Roczne globalne ryzyko zgonu z powodu wypadków drogowych: 0,017%
Roczne globalne przeszacowane ryzyko zgonu z powodu COVID-19 jest tylko dwukrotnie wyższe niż roczne globalne ryzyko zgonu w wypadku drogowym, a w wypadkach drogowych w przeciwieństwie do COVID-19, umierają głównie ludzie młodzi.
Raportowano mniejszą liczbę zgonów w Polsce w miesiącach od lutego do lipca 2020 roku w porównaniu do analogicznych okresów w roku 2018 i 2019 (Biuro Ministra BM-WOP.0122.288.2020), pomimo trwającej pandemii COVID-19 oraz licznych wieców wyborczych, zatłoczonych plaż i kurortów, gdzie większość obywateli nie nosiła maseczek.
Można wnioskować, że niskie i w dodatku przeszacowane ryzyko zgonu z powodu COVID-19 nie uzasadnia stosowania środka ochrony indywidualnej o wątpliwej skuteczności i udokumentowanych naukowo zagrożeniach.
Niforatos JD, Melnick ER, Faust JS. Covid-19 fatality is likely overestimated. BMJ2020;368:m1113. doi:10.1136/bmj.m1113 pmid:32198267
Pulla, Priyanka. „What counts as a covid-19 death?.” bmj 370 (2020).
Cohen, Andrew N., Bruce Kessel, and Michael G. Milgroom. „Diagnosing COVID-19 infection: the danger of over-reliance on positive test results.” medRxiv (2020).
Borger, Pieter, et al. „External peer review of the RTPCR test to detect SARS-CoV-2 reveals 10 major scientific flaws at the molecular and methodological level: consequences for false positive results.” (2020).
ARGUMENT 12 NISKIE RYZYKO ZARAŻENIA SIĘ W PRZELOTNYM KONTAKCIE W PRZESTRZENI PUBLICZNEJ
New England Journal of Medicine, 2020:
„Organy odpowiedzialne za zdrowie publiczne definiują znaczną ekspozycję na Covid-19 jako kontakt twarzą w twarz w odległości 6 stóp z pacjentem z objawowym Covid-19, który utrzymuje się przez co najmniej kilka minut (a niektórzy mówią, że dłużej niż 10 minut lub nawet 30 minut). SZANSA NA ZŁAPANIE COVID-19 Z PRZELOTNEJ INTERAKCJI W PRZESTRZENI PUBLICZNEJ JEST ZATEM MINIMALNA” [1]
Norwegian Institute of Public Health w ocenianych warunkach oszacował, że około 200 000 OSÓB MUSIAŁOBY NOSIĆ MASKĘ, ABY ZAPOBIEC JEDNEJ NOWEJ INFEKCJI TYGODNIOWO [2]
Przy nadal niepewnym założeniu, że asymptomatyczna transmisja wirusa jest istotna (patrz ARGUMENT 5), to i tak ryzyko bezobjawowej transmisji wirusa może być o 42% mniejsze niż objawowej [3].
Badania sugerują, że osoby zakażone bezobjawowo lub przedobjawowe nie przenoszą wirusa w takim stopniu jak osoby, u których rozwijają się objawy [4,5].
Byambasuren O, Cardona, M., Bell, K., Clark, J., McLaws, M.-L., Glasziou, P. Estimating the extent of true asymptomatic COVID-19 and its potential for community transmission: systematic review and metaanalysis. JAMMI 2020 doi: 10.3138/jammi-2020-0030
Buitrago-Garcia D, Egli-Gany D, Counotte MJ, Hossmann S, Imeri H, Ipekci AM, et al. Occurrence and transmission potential of asymptomatic and presymptomatic SARS-CoV-2 infections: A living systematic review and meta-analysis. PLoS Med. 2020;17(9):e1003346
Qiu X, Nergiz I, Maraolo A, Bogoch, Low N, Cevik M. Defining the role of asymptomatic SARS-CoV-2 transmission: a living systematic review. MedRxiv. 2020 doi: 10.1101/2020.09.01.20135194.
ARGUMENT 13 CZĄSTECZKI WIRUSA Z NOŚNIKIEM SWOBODNIE PRZECHODZĄ PRZEZ PORY W MASCE
Fizyczne właściwości masek medycznych i niemedycznych sugerują, że maski są nieskuteczne w blokowaniu cząstek wirusów ze względu na różnice w ich skalach [1-3]. Ze względu na różnicę w rozmiarach między średnicą SARS-CoV-2 a średnicą porów maski (wirus jest 1000 razy mniejszy), SARS-CoV-2 MOŻE ŁATWO PRZECHODZIĆ PRZEZ DOWOLNĄ MASKĘ [3]. Ponadto SKUTECZNOŚĆ FILTRACJI MASEK JEST NISKA i waha się od 0,7% do 26% w przypadku niechirurgicznej maski bawełnianej [4]. W przypadku masek chirurgicznych i medycznych N95 współczynnik filtracji spada odpowiednio do 15% i 58%, gdy istnieje nawet niewielka szczelina między maską a twarzą [3].
Nawet przy założeniu, że maski skutecznie utrudniają przemieszczanie się cząstek aerozolu z wirusami do przodu, to okazuje się, że osoby przebywające obok lub za osobą noszącą maskę są bardziej narażone na aerosol wydychany przez osobę zamaskowaną w porównaniu z osobą bez maski [5].
Uważa się również, że wszystkie maski zmniejszają przepływ powietrza do przodu o 90% lub więcej w porównaniu z brakiem maski. Jednak obrazowanie Schlierena wykazało, że zarówno maski chirurgiczne, jak i maski odzieżowe miały większy strumień powietrza w górę za brwiami niż w przypadku braku maski (w przypadku braku maski ten efekt był niedostrzegalny). Stwierdzono, że przepływ powietrza do tyłu był silny w przypadku wszystkich masek w porównaniu z brakiem maski [6]
Dodatkowo, zarówno w przypadku masek N95, jak i masek chirurgicznych, wydychane cząstki o wielkości od 0,03 do 1 mikrona były odbijane wokół krawędzi każdej maski i wtedy nastąpiła mierzalna penetracja cząstek przez filtr każdej maski [7].
Wirusy w aerozolach (<100 µm) mogą pozostawać zawieszone w powietrzu przez wiele sekund lub godzin, jak dym, i być wdychane. Osoby z COVID-19, z których wielu nie ma żadnych objawów, uwalniania tysiące cząstek aerozoli z ładunkiem wirusowym, a znacznie mniej kropelek podczas oddychania i mówienia. W związku z tym prawdopodobieństwo wydychania aerozoli jest znacznie większe niż rozpylania kropli, a zatem równowagę uwagi należy przesunąć na ochronę przed przenoszeniem drogą powietrzną [8]
Większość osób jest zakażona bezobjawowo, a to oznacza, że wydycha wirusa na nośnikach mniejszych niż 100 µm, a rozmiar między porami maski wynosi 55-440 μm [3]. W takiej sytuacji SARS-CoV-2 nawet na nośniku będzie w istotnym zakresie penetrował maskę
Metaanalizy obejmujące badania RCT z potwierdzoną laboratoryjnie infekcją wskazują, że maski nie działają, bo prawdopodobnie wirusy układu oddechowego przenoszą się drogą powietrzną przez drobiny aerozolu z łatwością penetrujące maskę, a w przypadku drogi kropelkowej silne strumienie powietrza w bok, do tyłu i w górę od osoby noszącej maskę skutecznie roznoszą wirusa w społeczeństwie.
Źródła:
Wiersinga WJ, Rhodes A, Cheng AC, Peacock SJ, Prescott HC. Pathophysiology, Transmission, Diagnosis, and Treatment of Coronavirus Disease 2019 (COVID-19): A Review. JAMA 2020.
Zhu N, Zhang D, Wang W, Li X, Yang B, Song J, et al. A Novel Coronavirus from Patients with Pneumonia in China, 2019. N Engl J Med 2020;382:727–33.
Konda A, Prakash A, Moss GA, Schmoldt M, Grant GD, Guha S. Aerosol Filtration Efficiency of Common Fabrics Used in Respiratory Cloth Masks. ACS Nano 2020; 14:6339–47.
Facemasks in the COVID-19 era: A health hypothesis, Baruch Vainshelboim
M Viola, B Peterson, et al. Face coverings, aerosol dispersion and mitigation of virus transmission risk. https://arxiv.org/abs/2005.10720
S Grinshpun, H Haruta, et al. Performance of an N95 filtering facepiece particular respirator and a surgical mask during human breathing: two pathways for particle penetration. J Occup Env Hygiene. 2009; 6(10):593-603;
ARGUMENT 14 OGRANICZONA WIARYGODNOŚĆ PUBLIKACJI SUGERUJĄCYCH SKUTECZNOŚĆ NOSZENIA MASEK
Jest wiele publikacji, w których autorzy uznają, że maski są skuteczne [1-12,17]. Do tej pory jednak nie udało się przeprowadzić wystarczająco wiarygodnych badań RCT porównujących noszenie masek do nienoszenia w zakresie redukcji transmisji SARS-CoV-2 z potwierdzoną laboratoryjnie infekcją. Jedyne RANDOMIZOWANE badanie o dużej mocy statystycznej przeprowadzone na dużej próbie osób (ok 6000 uczestników) dotyczące skuteczności masek w przestrzeni publicznej w dobie pandemii C-19 nie stwierdziło statystycznie ani klinicznie istotnego wpływu stosowania maski na odsetek zakażeń SARS CoV-2 [13].
Poniżej kilka przykładów, dlaczego publikacje wskazujące na skuteczność masek mogą nie być wiarygodne.
Po pierwsze, decyzje światowych i krajowych agencji ds. zdrowia o rekomendacji powszechnego maskowania społeczeństwa pomimo odnotowania braku wystarczających dowodów naukowych [27] (patrz ARGUMENT 3) mogły dać impuls innym autorom do odważniejszego formułowania wniosków zgodne z przyjętą przez te agencje narracją, pomimo braku twardych dowodów naukowych.
Konieczność stosowania niefarmakologicznych interwencji w celu ograniczania transmisji SARS-CoV-2 świat naukowy bardzo często argumentuje wynikami sponsorowanej przez WHO pracy opublikowanej w The Lancet [1], w której zidentyfikowano poważne błędy metodologiczne i były naciski ze strony innych naukowców na jej wycofanie [14-16]
Pomimo rekomendacji noszenia masek, autorzy nowych publikacji często wskazują na KONIECZNOŚĆ DALSZYCH BADAŃ nad skutecznością masek w przypadku SARS-CoV-2 [3,4,10] albo przyznają, że nierandomizowany charakter analizowanych badań jest istotnym ograniczeniem analizy [5,17]
W publikacji „Human coronavirus data from four clinical trials of masks and respirators” wskazano, że w czterech przeprowadzonych badaniach, gdzie oceniano maski w kontekście redukcji transmisji ludzkich koronawirusów, zgłaszano tylko złożone punkty końcowe (composite viral endpoints) [18]. Zastosowanie złożonego punktu końcowego może prowadzić do pewnych trudności w interpretacji wyników, jeśli niektóre składniki nie wykazują pozytywnych tendencji na korzyść badanej interwencji lub jeśli obserwowany efekt leczenia jest spowodowany składnikami postrzeganymi jako słabe i o mniejszym znaczeniu klinicznym [19].
Nowe publikacje na temat skuteczności masek to przeważnie modele/symulacje [7,12,20], badania nierandomizowane/obserwacyjne [23-26], ankietowe [8], poglądowe [5,9], opinie eksperckie [11] o niższym niż RCT poziomie wiarygodności lub są w formie nierecenzowanych preprintów [10, 20,21,22]. Należy zwrócić uwagę, że nie pojawiły się nowe przełomowe badania RCT oceniające skuteczność noszenia masek, więc nowe metaanalizy [1,2,17] uwzględniają właściwe te same wcześniej analizowane RCT i jedynie dodają nowe dowody niskiej jakości.
Należy zwrócić uwagę, że niektóre badania są sponsorowane przez CDC/WHO lub inne instytucje, które rekomendują noszenie masek [1,8].
Autorzy artykułu opublikowanego w PNAS rekomendują aby, funkcjonariusze publiczni i rządy zdecydowanie zachęcały do powszechnego stosowania masek w miejscach publicznych, w tym do stosowania odpowiednich przepisów, ale stwierdzają również, że „bezpośrednie dowody na skuteczność stosowania maski są pomocne, ale NIE SĄ ROZSTRZYGAJĄCE. Ze względu na brak RCT, tylko jedno badanie obserwacyjne i niejasne dowody dotyczące innych chorób układu oddechowego, będziemy musieli przyjrzeć się szerszej liczbie dowodów” [5].
Na przykład autorzy tej metaanalizy opublikowanej na razie w formie preprint konkludują, że ich dowody przemawiają za stosowaniem masek w celu ochrony przed wirusami układu oddechowego, ale jak spojrzymy na wyniki to pojawia się informacja: „Metaanaliza wszystkich 17 badań nie wykazała związku między maską a infekcjami dróg oddechowych”, a wyniki istotne klinicznie na korzyść masek osiągnięto dopiero dla skorygowanych współczynników szans. Sami autorzy przyznali, że skorygowane współczynniki szans mają ograniczenia metodologiczne, wspomniano również o wielu innych ograniczeniach tej metaanalizy [21].
W publikacji preprint [10], w którym zidentyfikowano 35 badań, w tym 3 badania z randomizacją (RCT) (4017 pacjentów), 10 badań porównawczych (18984 pacjentów), 13 modeli predykcyjnych, 9 laboratoryjnych badań eksperymentalnych autorzy stwierdzili „Wyniki tego systematycznego przeglądu i metaanalizy potwierdzają stosowanie masek w społeczeństwie”, dodali jednak „POTRZEBNE SĄ SOLIDNE, RANDOMIZOWANE BADANIA SKUTECZNOŚCI MASEK, ABY OPRACOWAĆ STRATEGIE OPARTE NA DOWODACH”. Co więcej, w sekcji wyników pojawiają się taki informacje „Jeśli chodzi o zmniejszenie wskaźników infekcji, szacunki dotyczące RCT z randomizowaną kwalifikacją do grup (cluster-RCT) były na korzyść noszenia masek w porównaniu z ich brakiem, ale NIEISTOTNE STATYSTYCZNIE”. Podobne wyniki odnotowano w badaniach obserwacyjnych.
Z kolei w publikacji [2] posłużono się argumentem, że maski są „LEPSZE NIŻ NIC” i zwrócono uwagę na konieczność dodatkowego stosowania innych środków zapobiegawczych.
W opinii eksperckiej popierającej powszechne noszenie masek „What the data say about wearing face masks” opublikowanej na łamach Nature przytoczono taki oto argument: „Nie można przeprowadzać randomizowanych badań dla wszystkiego – i nie powinno się. Jak czasami lubią mawiać badacze kliniczni, spadochrony również nigdy nie były testowane w randomizowanych kontrolowanych badaniach” [11]. Porównanie masek do spadochronów w tym kontekście jest czymś niezrozumiałym, w szczególności że przed pandemią mieliśmy co najmniej kilkanaście badań randomizowanych nad skutecznością masek. Takie stwierdzenie w prestiżowym periodyku naukowym pośrednio sugeruje, że nienoszenie maski w każdym przypadku skończy się śmiercią, jak skok bez spadochronu, jest oczywistym absurdem. Dlaczego przeprowadzenie badań randomizowanych dla masek jest bardzo ważne uzasadniono w ramach ARGUMENTU I.
W badaniu [3] wskazano, że aktualny przegląd systematyczny i metaanaliza wykazały ogólną skuteczność masek w zapobieganiu transmisji wirusów układu oddechowego, ale „NADAL POTRZEBA WIĘCEJ DOWODÓW, ABY LEPIEJ WYJAŚNIĆ SKUTECZNOŚĆ MASKOWANIA W RÓŻNYCH OKOLICZNOŚCIACH.” Autorzy wymieniają wiele ograniczeń, w tym „DOBRZE ZAPROJEKTOWANE, WYSOKIEJ JAKOŚCI BADANIA PROSPEKTYWNE ORAZ BADANIA DOTYCZĄCE OGÓŁU SPOŁECZEŃSTWA SĄ NADAL NIEWYSTARCZAJĄCE”
Autorzy tej publikacji [6] stwierdzili, że maski skutecznie ograniczają przenoszenie wirusów, mimo że w sekcji dotyczącej wyników cytują wyniki badań, które dają SPRZECZNE WYNIKI. Zwracają jednak uwagę na konieczność stosowania również innych środków bezpieczeństwa.
Warto odnotować, że badania głównie skupiają się skuteczności pomijając kwestie bezpieczeństwa, a kluczowa jest ocena KORZYŚĆ VS RYZYKO tego środka ochrony indywidualnej, zarówno dla osób zdrowych, jak i z chorobami przewlekłymi. Jeśli skuteczność jest niepewna, to tym bardziej należy zwracać uwagę na bezpieczeństwo danej interwencji.
Źródła:
Chu, Derek K., et al. „Physical distancing, face masks, and eye protection to prevent person-to-person transmission of SARS-CoV-2 and COVID-19: a systematic review and meta-analysis.” The Lancet 395.10242 (2020): 1973-1987.
Sharma, Suresh K., Mayank Mishra, and Shiv K. Mudgal. „Efficacy of cloth face mask in prevention of novel coronavirus infection transmission: A systematic review and meta-analysis.” Journal of Education and Health Promotion 9 (2020).
Liang, Mingming, et al. „Efficacy of face mask in preventing respiratory virus transmission: a systematic review and meta-analysis.” Travel Medicine and Infectious Disease (2020): 101751.
MacIntyre, C. Raina, and Abrar Ahmad Chughtai. „A rapid systematic review of the efficacy of face masks and respirators against coronaviruses and other respiratory transmissible viruses for the community, healthcare workers and sick patients.” International Journal of Nursing Studies (2020): 103629.
Howard, Jeremy, et al. „Face masks against COVID-19: an evidence review.” (2020).
Li, Tom, et al. „Mask or no mask for COVID-19: A public health and market study.” PloS one 15.8 (2020): e0237691.
Rader B, White LF, Burns MR, et al. Mask-wearing and control of SARS-CoV-2 transmission in the USA: a cross-sectional study. Lancet Digit Health 2021; published online Jan 19.
Clapham, Hannah E., and Alex R. Cook. „Face masks help control transmission of COVID-19.” The Lancet Digital Health 3.3 (2021): e136-e137.
Coclite, Daniela, et al. „Face mask use in the Community for Reducing the Spread of COVID-19: a systematic review.” medRxiv (2020)
Peeples, Lynne. „What the data say about wearing face masks.” Nature 586 (2020): 186-189.
Catching, Adam, et al. „Examining face-mask usage as an effective strategy to control COVID-19 spread.” medRxiv (2021): 2020-08.
Bundgaard, Henning, et al. “Effectiveness of adding a mask recommendation to other public health measures to prevent SARS-CoV-2 infection in Danish mask wearers: a randomized controlled trial.” Annals of Internal Medicine (2020) https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33205991/
Tabatabaeizadeh, Seyed-Amir. „Airborne transmission of COVID-19 and the role of face mask to prevent it: a systematic review and meta-analysis.” European Journal of Medical Research 26.1 (2021): 1-6.
Sankoh, Abdul J., Haihong Li, and Ralph B. D’Agostino Sr. „Use of composite endpoints in clinical trials.” Statistics in medicine 33.27 (2014): 4709-4714.
Damette, Olivier. „Zorro versus Covid-19: fighting the pandemic with face masks.” medRxiv (2021). – preprint
Ollila, Hanna M., et al. „Face masks prevent transmission of respiratory diseases: a meta-analysis of randomized controlled trials.” medRxiv (2020).
Gupta, Madhu, Khushi Gupta, and Sarika Gupta. „The use of facemasks by the general population to prevent transmission of Covid 19 infection: A systematic review.” medRxiv (2020).
Wu, Jiang, et al. “Risk Factors for SARS among Persons without Known Contact with SARS Patients, Beijing, China.” Emerging Infectious Diseases, Centers for Disease Control and Prevention. 2004. www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3322931/.
Lau, Joseph T F, et al. “SARS Transmission, Risk Factors, and Prevention in Hong Kong.” Emerging Infectious Diseases, Centers for Disease Control and Prevention. www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3323085/.
Van Der Sande, Marriane, et al. “Professional and Home-Made Face Masks Reduce Exposure to Respiratory Infections among the General Populatoin.”PloS One. 2008. www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2440799.
Johnson, D F, et al. “A Quantitative Assessment of the Efficacy of Surgical and N95 Masks toFilter Influenza Virus in Patients with Acute Influenza Infection.” Clinical Infectious Diseases : an Official Publication of the Infectious Diseases Society of America, U.S. National Library of Medicine. 2009.
Matthews, Sajith. „Mask mandates in light of DANMASK-19.” Infection Control & Hospital Epidemiology (2021): 1-2.
ARGUMENT 15 MASKI STANOWIĄ POWAŻNE ZAGROŻENIE EKOLOGICZNE
Na całym świecie KAŻDEGO MIESIĄCA zużywa się 129 miliardów wątpliwej skuteczności masek i 65 miliardów plastikowych rękawiczek, wiele z nich trafia do mórz, oceanów, lasów i gleby [1].
1,5 miliarda masek trafiło w ubiegłym roku do mórz i oceanów. Jak mówią ekolodzy, już wkrótce w Morzu Śródziemnych może być więcej masek niż meduz [2]
Rocznie w Polsce na drodze ginie prawe 3 tysiące ludzi.
Wyobraź sobie taką sytuację.
Codziennie w każdej stacji telewizyjnej i radiowej pojawiają się komunikaty o śmiertelnym wypadku komunikacyjnym. Czasopisma, portale informacyjne i media społecznościowe zalewają przerażające nagłówki:
„Zginął tragicznie na przejściu dla pieszych potrącony przez ciężarówkę. Zmiażdżone kończyny i złamany kręgosłup. Młody mężczyzna osierocił dwójkę dzieci”
„Zderzenie czołowe dwóch samochodów osobowych w Łodzi. Dwie rodziny, wszyscy nie żyją, w tym kilkumiesięczne dziecko i dwójka nastolatków”
„Wielki karambol na A1, nie żyją 4 osoby, 10 ciężko rannych. Złamania otwarte, wstrząśnienia mózgu i krwotoki wewnętrzne, jedna osoba spłonęła żywcem”
„Samochód wpadł do rzeki, kierowca dusił się w zalanym samochodzie”
„Zapalił się silnik na autostradzie, kobieta z poparzeniami III stopnia trafiła do szpitala”
„Pijany kierowca potrącił matkę z dzieckiem. Ojciec zrozpaczony”
Zaniepokojony zdrowiem i życiem Polaków Minister Zdrowia codziennie informuje o dobowych statystykach zgonów pieszych i pasażerów oraz rejestruje wszystkie kolizje i wypadki. Media kolportują.
Wieści są niepokojące, bo średnie ryzyko zgonu lub ciężkich powikłań po wypadku komunikacyjnym rośnie od kilku miesięcy – tak wynika z rządowych statystyk, zwiększono liczbę rejestrowanych zdarzeń.
Celebryci nagrywają filmy ze swoich wypadków, płaczliwym głosem przestrzegając innych o konsekwencjach jazdy samochodem. W mediach społecznościowych pojawia się mnóstwo wpisów zwykłych ludzi, o tym jak niebezpieczny jest ruch drogowy, prawe każdy uczestniczył lub widział kolizję, zna kogoś, kto zginął lub został ranny w wypadku drogowym.
Przychodzą kolejne fale zabójczych wypadków, zimą gdy ślisko na drogach i latem, gdy wzmożony ruch wakacyjny.
Społeczeństwo z każdym dniem jest co raz bardziej przerażone. Lęk i strach narasta, ludzie zaczynają bać się jazdy samochodem. Narodziła się powszechna amaksofobia. Ludzie zaczynają bać się parkowania, pieszych, prędkości, a nawet skręcania w lewo. W ogóle zaczyna przerażać ich widok jadącego samochodu, piesi przeżywają katusze psychiczne próbując przejść z jednej strony jezdni na drugą.
Tak dłużej być nie może! Politycy interweniują, pojawiają się nowe restrykcje i pomysły na to, jak zadbać o życie i zdrowie Polaków.
Wycina się wszystkie drzewa na poboczach. Zmniejsza się dopuszczalną prędkość na autostradach do 60 km/h, w mieście do 20 km/h. Pod groźbą wysokiego mandatu każdy kierowca musi zachować dystans 100 m od pojazdu przed nim. Ponieważ 2/3 ofiar śmiertelnych to ofiary wypadków na drogach jednopasmowych, zabrania się na nich wyprzedzania. Państwo podnosi podatki i zadłuża się, aby wszędzie postawić barierki oddzielające pasy i pobocza. Na większości dróg wojewódzkich stawia się bramki i wpuszcza określoną liczbę pojazdów, zgodnie z limitami określonymi w nowych Rozporządzeniach. Kierowców przymusza się do brania silnych leków na koncentrację, które u wielu osób powodują skutki uboczne, ale brać musi każdy, młody, stary, zdrowy, chory. Każdy kierowca musi mieć wszczepiony chip monitorujący stężenie leku we krwi, w przeciwnym wypadku grozi mu wysoki mandat i utrata prawa jazdy podczas kontroli drogowej. Pasażerom należy podawać leki nasenne, aby nie rozpraszali kierowców. Rozważa się zakaz przemieszczania samochodem w wielu miastach. Minister Zdrowia grozi: „Rozważamy na Wielkanoc zakaz podróżowania samochodem”
Tworzą się ogromne korki na wielu szlakach komunikacyjnych. Pojawiają się opóźnienia w dostawach, zaczyna brakować żywności, ludzie tracą pracę.
Na ulicach, przystankach, w autobusach, sklepach i reklamach na YouTube rozlegają się wygłaszane grobowym głosem komunikaty: NIE WSIADAJ DO SAMOCHODU, CHROŃ SIEBIE i INNYCH!
Kupuje się co raz mniej samochodów, a żywność zaczynają dostarczać tylko odpowiednio certyfikowane rządowe samochody dostawcze, jako te „najbezpieczniejsze i sprawdzone”. Upadają koncerny samochodowe, drobne sklepy i prywatne restauracje.
To wszystko dla naszego dobra i bezpieczeństwa.
A teraz na poważnie…
Co ma wspólnego ta groteska z obecną pandemią COVID-19?
Chociaż porównanie wypadku samochodowego do choroby zakaźnej wydaje się absurdalne, to w obecnej „pandemicznej” rzeczywistości można znaleźć cechy wspólne.
Po pierwsze, każde powszechne negatywne zjawisko możne przedstawić i nagłośnić w taki sposób, aby wzbudzić lęk w społeczeństwie i uzyskać wystarczającą akceptację dla rozwiązań często pozbawionych logiki i podstaw naukowych. W efekcie, takie działania mogą przynieść więcej strat niż korzyści.
Paweł Klimczewski, analityk rynku, ekspert z zakresu analizy danych w sierpniu minionego roku wskazał: „Codziennie w Polsce umiera przeszło 1100 osób, w zależności od sezonu między 1100, a 1200. 200 osób lub więcej są to zgony spowodowane chorobami układu oddechowego. (…) Natomiast w szczycie tzw. pandemii, pod koniec kwietnia, w tygodniu, w którym notowaliśmy dziennie do 30-paru zgonów, tak naprawdę średnia nie przekraczała 25. Jest to zatem 10 proc. zgonów na choroby układu oddechowego i jakiś marny procent wszystkich zgonów, czyli liczba STATYSTYCZNIE ZUPEŁNIE NIEISTOTNA” [1].
Jak to inaczej wytłumaczyć niż poprzez fakt, że negatywne zjawisko jakim niewątpliwie jest pandemia C-19 zostało medialnie, politycznie i medycznie rozdmuchane do wręcz niewyobrażalnych rozmiarów? Wystarczy przeorganizować funkcjonowanie ochrony zdrowia, stworzyć paraliżujące procedury covidowe, ubrać personel w kombinezony, wyznaczyć szpitale jednoimienne i proszę…mamy atmosferę grozy.
Gwałtowny skok zgonów między 40-50 tygodniem 2020 roku (o ok. 79 tys. więcej zgonów niż w 2019 r.) to prawdopodobnie efekt obostrzeń, procedur i paraliżu służby zdrowia trwającej od początku pandemii…kwarantanny dla bezobjawowego personelu medycznego na podstawie pozytywnych wyników testów PCR, odwołane zabiegi, opóźnione diagnozy, przerwane terapie, lęk przed zgłoszeniem się do lekarza. Gdyby było inaczej wyraźny wzrost zgonów byłby widoczny w pierwszych miesiącach pandemii.
Po drugie, czy wiesz jakie jest ryzyko zgonu z powodu COVID-19, a jakie jest ryzyko zgonu w wypadku drogowym?
Podpowiem, że oba ryzyka są dobrze znane i można je porównać.
To spróbujmy.
Według danych WHO na COVID-19 przez rok trwania pandemii zmarło ok 2,43 miliona ludzi (stan na luty 2021) [2].
Na całym globie żyje ok 7,8 miliarda ludzi.
Biorąc pod uwagę powyższe dane, maksymalne GLOBALNE ROCZNE RYZYKO ŚMIERCI Z POWODU COVID-19 wynosi 2,43 mln/7,8 mld = 0,03%.
Czy to jest dużo?
Dla porównania, w 2017 r. na choroby sercowo naczyniowe zmarło 17,8 milionów, na nowotwory 9,6 milionów, na choroby układu oddechowego 3,9 milionów.
Już w 2017 r. na infekcje dolnych dróg oddechowych umarło w sumie 2,56 milionów ludzi.
Zapewne pojawią się głosy sprzeciwu, bo przecież przez rok pandemii z powodu samego nowego koronawirusa zmarło prawie 2,5 mln ludzi w ciągu roku pandemii!
Problem w tym, że te 2,5 miliona zgonów rocznie z powodu COVID-19 jest ZNACZNIE PRZESZACOWANE [3], ponieważ:
– raportowane przez poszczególne kraje zgony są „z” covid-19, a nie „z powodu” COVID-19 [4]
– wiarygodność rekomendowanych testów RT-PCR jest wątpliwa [5-6]
– przypisywanie COVID-19 może odbywać się wyłącznie na podstawie objawów, bez laboratoryjnej identyfikacji wirusa, co w kontekście globalnym stwarza wysokie prawdopodobieństwo stronniczego raportowania [4,7].
I to nie wszystko.
0,03% globalne roczne ryzyko śmierci z powodu COVID-19 jest przeszacowane, ponieważ nie uwzględnienia podatności zależnej od wieku osoby zarażonej.
Dlatego Prof. Denis Rancourt zaproponował korektę tych obliczeń, która uwzględnia utracone lata życia, a więc podatność na zgon z uwagi na wiek osoby zakażonej [7].
Wiemy, że globalna oczekiwana długość życia w chwili urodzenia = 71,5 lat
Wiemy, że globalna średnia wieku to 29,6 lat
W takim razie średnia globalna oczekiwana długość życia wynosi 71,5 – 29,6 = 41,9 lat, czyli średnio każdy z nas może oczekiwać, że pożyje jeszcze ok 42 lata.
Oszacujmy teraz ile lat życia może oczekiwać cała populacja globu: 7,8 mld x 41,9 lat = 327 mld lat życia.
327 mld lat życia – tyle populacja globu może jeszcze przeżyć, oczywiście przy założeniu że nie będzie śmiertelnej pandemii.
To teraz ustalmy ile rocznie globalnie lat życia tracimy przez COVID-19.
Nowy koronawirus atakuje głównie osoby starsze, więc Rancourt przyjął, że średnia utrata lat życia ze względu na jeden zgon z powodu COVID-19 wynosi od 0,5 do 5 lat, czyli ok 2,75 lat.
Pomnóżmy zatem tę przeszacowaną roczną globalną liczbę zgonów z powodu COVID-19 (2,43 mln) przez 2,75 lat, to daje nam 6,68 mln lat życia rocznie.
6,68 mln lat – tyle globalnie lat życia tracimy rocznie z powodu trwającej pandemii (wartość maksymalna, przeszacowana).
To jakie jest roczne ryzyko zgonu z powodu COVID-19 z uwzględnieniem utraconych lata życia?
Podzielmy globalną roczną utratę lat życia z powodu COVID-19 (6,68 mln lat życia) przez roczną pulę oczekiwanych lat życia dla całej populacji globu (327 mld lat życia), to daje nam 0,002%.
0,002%! Takie jest skorygowane ryzyko zgonu z powodu COVID-19, które uwzględnia podatność ze względu na wiek osoby zakażonej, poprzez uwzględnienie utraconych lat życia.
To teraz zapytam, jakie jest roczne globalne ryzyko zgonu w wypadku komunikacyjnym?
Według WHO, około 1,35 miliona ludzi umiera każdego roku w wyniku wypadków drogowych [8]
Oszacujmy zatem roczne ryzyko zgonu z powodu wypadków drogowych: 1,35 mln / 7,8 mld = 0,017%
Dodam tylko, że około 73% wszystkich zgonów w wypadkach drogowych występuje wśród młodych mężczyzn w wieku poniżej 25 lat, więc tutaj utrata lat życia jest większa niż w przypadku COVID-19.
Skup się.
Wychodzi na to, że skorygowane roczne ryzyko zgonu z powodu COVID-19 (0,002%) jest 8,5-KROTNIE MNIEJSZE niż roczne ryzyko zgonu z powodu wypadku drogowego (0,017%).
Nieśmiało zapytam:
Jeśli boisz się śmierci z powodu COVID-19 to dlaczego nie jesteś amaksofobem?
Wsiadając do samochodu możesz mieć 8,5-krotnie większe ryzyko śmierci niż w przypadku zakażenia nowym koronawirusem.
I dlatego odwołujemy zabiegi i „zamykamy ludzi w domach”?
Zastanów się, kto i po co wykreował rzeczywistość, w której aktualnie żyjesz.
Niforatos JD, Melnick ER, Faust JS. Covid-19 fatality is likely overestimated. BMJ2020;368:m1113. doi:10.1136/bmj.m1113 pmid:32198267
Pulla, Priyanka. „What counts as a covid-19 death?.” bmj 370 (2020).
Cohen, Andrew N., Bruce Kessel, and Michael G. Milgroom. „Diagnosing COVID-19 infection: the danger of over-reliance on positive test results.” medRxiv (2020).
Borger, Pieter, et al. „External peer review of the RTPCR test to detect SARS-CoV-2 reveals 10 major scientific flaws at the molecular and methodological level: consequences for false positive results.” (2020).
Jestem za każdą sprawdzoną interwencją, która ograniczy transmisję wirusa i nie spowoduje więcej szkód niż pożytku, w perspektywie krótko- i długoterminowej, nie tylko w kontekście medycznym, ale i społeczno-ekonomicznym.
Stanowczo sprzeciwiam się pseudonaukowej propagandzie.
Być może dlatego tak trudno jest mi docenić ostatnie, zachłannie pompowane w mediach, odkrycia:
„Dwie maski zamiast jednej? Eksperci mówią nawet o trzech” [1]
„Wilgoć pod maseczką pomaga zwalczać COVID-19” [2]
Chiny wprowadzają testy analne w diagnostyce zakażenia SARS-CoV-2 [3]
W pierwszej chwili wydaje się, że to „fake news’y”.
Nic z tych rzeczy!
Po głębszej analizie można dojść do wniosku, że oni wcale nie żartują, są wręcz śmiertelnie poważni!
Pozwólcie, że na razie odniosę się do podwójnych masek.
Pewna grupa ekspertów w artykule Uniting Infectious Disease and Physical Science Principles on the Importance of Face Masks for COVID-19 na łamach czasopisma „Med” zaproponowała podwójne maskowanie jako kolejny sposób zmaksymalizowania właściwości filtracyjnych [4]. W styczniu 2021 roku Centers for Disease Control and Prevention (CDC) wykazała w swoich eksperymentach, że podwójna maska zmniejsza ilość cząstek emitowanych podczas kaszlu oraz zmniejsza narażenie na aerozole emitowane podczas oddychania [5]. Między wierszami CDC przyznało, że podwójne maskowanie może utrudniać oddychanie, a u niektórych użytkowników utrudniać widzenie peryferyjne. Anthony Fauci, główny doradca medyczny prezydenta USA Joe Bidena, powiedział w programie telewizyjnym US Today , że „jeśli masz powłokę z jedną warstwą, to nakładasz na nią kolejną, po prostu wydaje się, że będzie to bardziej skuteczne”[6]. Czy przekonał Państwa argument dr Fauciego? On chyba sam nie jest przekonany, bo później sugerował, że jednak nie ma dowodów na skuteczność podwójnych masek [17].
W publikacji „A cluster randomised trial of cloth masks compared with medical masks in healthcare workers” autorzy stwierdzili: „obserwacje podczas epidemii SARS sugerowały, że podwójne maskowanie i inne praktyki mogą zwiększać ryzyko infekcji z powodu wilgoci, dyfuzji cieczy i zatrzymywania patogenów [8]. W badaniu przeprowadzonym wśród rekrutów US Marine Corps, gdzie wszyscy przez cały czas nosili dwuwarstwowe maski w pomieszczeniach i na zewnątrz, z wyjątkiem spania lub jedzenia; praktykowali dystans społeczny co najmniej 6 stóp, nie mogli opuszczać kampusu, nie mieli dostępu do osobistej elektroniki i innych przedmiotów, które mogłyby przyczynić się do transmisji powierzchniowej i rutynowo myli ręce, wirus nadal się rozprzestrzeniał [18].
Zacznijmy jednak od tego, że najbardziej wiarygodne badania naukowe (tzw. randomizowane kontrolowane badania kliniczne – RCT) wskazują, że maski są NIESKUTECZNE w redukcji ryzyka infekcji wirusowej [9-15].
Oczywiście, jest wiele badań i opinii eksperckich sugerujących, że „maski działają”. Opierają się na badaniach niższej jakości, w tym badaniach obserwacyjnych i mechanistycznych, które albo nie uwzględniają wielu zmiennych albo mają ogromną ilość niekontrolowanych zmiennych (czynników zakłócających), które wpływają na wyniki eksperymentu.
Dlatego jedynym sposobem naukowego pomiaru skuteczności masek jest przeprowadzenie RCT, które uwzględnia „zakażenie potwierdzone laboratoryjnie” i pozwala na zniwelowanie wpływu niekontrolowanych zmiennych. WSZYSTKIE przeprowadzone próby kliniczne RCT wysokiej jakości uwzględniające „zakażenie potwierdzone laboratoryjnie” zestawione w co najmniej kilku przeglądach systematycznych wskazują, że NIE MOŻNA WYKRYĆ ISTOTNEGO STATYSTYCZNIE ZMNIEJSZENIA RYZYKA ZAKAŻENIA INFEKCJĄ WIRUSOWĄ NA SKUTEK NOSZENIA MASEK. Oznacza to, że jakakolwiek korzyść z noszenia masek JEST ZBYT MAŁA, ABY MOGŁA ZOSTAĆ WYKRYTA PRZEZ NAUKĘ. Dlatego domniemanie, że maski działają, jest BŁĘDNE [16].
Można teraz zadać pytanie, dlaczego nie działają?
Fizyczne właściwości masek medycznych i niemedycznych sugerują, że maski są nieskuteczne w blokowaniu cząstek wirusów ze względu na różnice w ich skalach [19,20,21]. Ze względu na różnicę w rozmiarach między średnicą SARS-CoV-2 a średnicą porów maski (wirus jest 1000 razy mniejszy), SARS-CoV-2 MOŻE ŁATWO PRZECHODZIĆ PRZEZ DOWOLNĄ MASKĘ [21]. Ponadto SKUTECZNOŚĆ FILTRACJI MASEK JEST NISKA i waha się od 0,7% do 26% w przypadku niechirurgicznej maski bawełnianej [22]. W przypadku masek chirurgicznych i medycznych N95 współczynnik filtracji spada odpowiednio do 15% i 58%, gdy istnieje nawet niewielka szczelina między maską a twarzą [21].
Nawet przy założeniu, że maski skutecznie utrudniają przemieszczanie się cząstek aerozolu z wirusami do przodu, to okazuje się, że osoby przebywające obok lub za osobą noszącą maskę są bardziej narażone na aerosol wydychany przez osobę zamaskowaną w porównaniu z osobą bez maski [23].
Uważa się również, że wszystkie maski zmniejszają przepływ powietrza do przodu o 90% lub więcej w porównaniu z brakiem maski. Jednak obrazowanie Schlierena wykazało, że zarówno maski chirurgiczne, jak i maski odzieżowe miały większy strumień powietrza w górę za brwiami niż w przypadku braku maski (w przypadku braku maski ten efekt był niedostrzegalny). Stwierdzono, że przepływ powietrza do tyłu był silny w przypadku wszystkich masek w porównaniu z brakiem maski [24]
Dodatkowo, zarówno w przypadku masek N95, jak i masek chirurgicznych, wydychane cząstki o wielkości od 0,03 do 1 mikrona były odbijane wokół krawędzi każdej maski i wtedy nastąpiła mierzalna penetracja cząstek przez filtr każdej maski [25].
Podsumowując, wysokiej jakości kontrolowane randomizowane badania kliniczne wskazują, że maski nie działają, bo prawdopodobnie wirusy układu oddechowego przenoszą się drogą powietrzną przez drobiny aerozolu z łatwością penetrujące maskę, a w przypadku drogi kropelkowej silne strumienie powietrza w bok i do tyłu od osoby noszącej maskę skutecznie roznoszą wirusa w społeczeństwie.
Obok wątpliwej skuteczności masek mamy szereg badań wskazujących na ich potencjalną szkodliwość, w tym duszność, zwiększone ryzyko infekcji, upośledzenie funkcji poznawczych, obniżenie odporności, niepokój, zmęczenie, wzrost temperatury ciała, choroby skóry [17]. Ciśnie się na usta pytanie: Czy korzyść z noszenia masek, nawet chirurgicznych, przewyższa ryzyko?
Ale wróćmy do pomysłu podwójnych masek.
Podsumowałbym to w ten sposób: WŁOŻENIE JEDNEGO DZIURAWEGO WIADRA W DRUGIE DZIURAWE WIADRO NIE SPRAWI, ŻE WODA PRZESTANIE PRZECIEKAĆ.
Podobnego zdania są autorzy komentarza opublikowanego czasopiśmie „Endoscopy” [26]:
„Główne pytanie dotyczy tego, czy podwojenie lub nawet potrojenie masek może pomóc w zwiększeniu ochrony przed aerozolami zawierającymi patogeny. Materiał użyty do produkcji masek jest ważnym wyznacznikiem ochrony. Ogólnie rozmiar wirusa jest bardzo mały i może przenikać przez pory w masce. Jest to ważne fizyczne ograniczenie stosowania maski w kontekście ochrony przed COVID-19. LICZBA WARSTW MASEK NA TWARZY NIE MOŻE W ŻADEN SPOSÓB PRZYCZYNIĆ SIĘ DO OCHRONY, JEŚLI ROZMIAR PORÓW MASKI WE WSZYSTKICH WARSTWACH JEST NADAL WIĘKSZY NIŻ PATOGEN.”
Jest wiele danych naukowych i opinii eksperckich „za” i „przeciw” noszeniu masek.
Komu zaufać?
Kto mówi prawdę?
Pozwólcie, że pomogę.
FAKT I. Obok publikacji i opinii eksperckich promujących noszenie masek mamy wysokiej jakości publikacje naukowe podważające skuteczność masek w zapobieganiu transmisji wirusów układu oddechowego.
FAKT II. Tych publikacji jest wystarczająco dużo, aby wątpić, dyskutować, analizować, zastanawiać się, badać dalej.
FAKT III. Eksperci w mediach głównego nurtu są jednak niezbicie przekonani, że maski pomogą nam zwalczyć epidemię COVID-19, a osoba nienosząca maski to socjopata.
FAKT IV. „To smutne, że głupcy są tak pewni siebie, a ludzie mądrzy, tak pełni wątpliwości” – Bertrand Russell
Mam nadzieję, że pomogłem.
——-
PS.
Czy maski blokują kropelki aerozolu (nośnik wirusa)?
Średnica porów w maskach medycznych i niemedycznych wynosi 55-440 μm Konda A, Prakash A, Moss GA, Schmoldt M, Grant GD, Guha S. Aerosol Filtration Efficiency of Common Fabrics Used in Respiratory Cloth Masks. ACS Nano 2020; 14:6339–47.
Wirusy w aerozolach (<100 µm) mogą pozostawać zawieszone w powietrzu przez wiele sekund lub godzin, jak dym, i być wdychane. Osoby z COVID-19, z których wielu nie ma żadnych objawów, uwalniania tysiące cząstek aerozoli z ładunkiem wirusowym, a znacznie mniej kropelek podczas oddychania i mówienia. W związku z tym prawdopodobieństwo wydychania aerozoli jest znacznie większe niż rozpylania kropli, a zatem równowagę uwagi należy przesunąć na ochronę przed przenoszeniem drogą powietrzną. https://science.sciencemag.org/content/370/6514/303.2.full
Podsumowując, większość osób jest zakażona bezobjawowo, a to oznacza, że wydycha wirusa na nośnikach mniejszych niż 100 µm (pytanie jaka wielkość cząstek aerozolu dominuje, 1, 10, 50 czy 100 µm?) a rozmiar między porami maski wynosi 55-440 μm. W takiej sytuacji SARS-CoV-2 nawet na nośniku będzie w istotnym zakresie penetrował maskę.
bin‐Reza, Faisal, et al. „The use of masks and respirators to prevent transmission of influenza: a systematic review of the scientific evidence.” Influenza and other respiratory viruses 6.4 (2012): 257-267.
Saunders-Hastings, Patrick, et al. „Effectiveness of personal protective measures in reducing pandemic influenza transmission: A systematic review and meta-analysis.” Epidemics 20 (2017): 1-20
Cowling, B. J., et al. „Face masks to prevent transmission of influenza virus: a systematic review.” Epidemiology & infection 138.4 (2010): 449-456. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20092668/
Jacobs, Joshua L., et al. „Use of surgical face masks to reduce the incidence of the common cold among health care workers in Japan: a randomized controlled trial.” American journal of infection control 37.5 (2009): 417-419. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19216002/
Tom Jefferson, Carl Heneghan: Masking lack of evidence with politics, July 23, 2020, https://www.cebm.net/covid-19/masking-lack-of-evidence-with-politics/
Brainard, Julii Suzanne, et al. „Facemasks and similar barriers to prevent respiratory illness such as COVID-19: A rapid systematic review.” medRxiv (2020) https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2020.04.01.20049528v1
Bundgaard, Henning, et al. “Effectiveness of adding a mask recommendation to other public health measures to prevent SARS-CoV-2 infection in Danish mask wearers: a randomized controlled trial.” Annals of Internal Medicine (2020) https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33205991/
Wiersinga WJ, Rhodes A, Cheng AC, Peacock SJ, Prescott HC. Pathophysiology, Transmission, Diagnosis, and Treatment of Coronavirus Disease 2019 (COVID-19): A Review. JAMA 2020.
Zhu N, Zhang D, Wang W, Li X, Yang B, Song J, et al. A Novel Coronavirus from Patients with Pneumonia in China, 2019. N Engl J Med 2020;382:727–33.
Konda A, Prakash A, Moss GA, Schmoldt M, Grant GD, Guha S. Aerosol Filtration Efficiency of Common Fabrics Used in Respiratory Cloth Masks. ACS Nano 2020; 14:6339–47.
Facemasks in the COVID-19 era: A health hypothesis, Baruch Vainshelboim
M Viola, B Peterson, et al. Face coverings, aerosol dispersion and mitigation of virus transmission risk. https://arxiv.org/abs/2005.10720
S Grinshpun, H Haruta, et al. Performance of an N95 filtering facepiece particular respirator and a surgical mask during human breathing: two pathways for particle penetration. J Occup Env Hygiene. 2009; 6(10):593-603;
Szaliki, kominy i przyłbice mamy zamienić na maski, najlepiej co najmniej chirurgiczne.
Jak myślicie, kto może być największym „przegranym” usilnie egzekwowanego nakazu zakrywania ust i nosa?
Jak to często bywa, na pomysłach dorosłych najbardziej cierpią DZIECI.
Ostatnio pojawiło się kilka publikacji na temat wpływu noszenia masek na nasze najmłodsze pociechy [1-9].
I
Opublikowane niemieckie badanie „Co-Ki” dotyczące rejestru skutków ubocznych noszenia masek dostarczyło nam danych dla prawie 26 tysięcy dzieci noszących maski przez średnio 4,5h w ciągu dnia [1]. 68% rodziców raportowało POGORSZENIE STANU ZDROWIA DZIECKA w wyniku noszenia maski, w tym rozdrażnienie, bóle głowy, problemy z koncentracją, pogorszenie nastroju, niechęć do wyjścia do szkoły/przedszkola, złe samopoczucie, pogorszenie zdolności uczenia się, uczucie senności i zmęczenia.
II
Niemiecki konsultant neurologii i neurofizjologii z tytułem doktora farmakologii, specjalista neurotoksykologii, medycyny środowiskowej, neuroregeneracji i neuroplastyczności – dr n. med. Margarite Griesz-Brisson stwierdziła [2,3]:
„Dziecko potrzebuje mózgu, aby się uczyć, a mózg potrzebuje tlenu, aby funkcjonować. Nie potrzebujemy do tego badania klinicznego. To jest prosta, niepodważalna fizjologia”
„Wiemy, że ludzki mózg jest bardzo wrażliwy na niedobór tlenu”
„Ostre objawy ostrzegawcze to bóle głowy, senność, zawroty głowy, problemy z koncentracją, spowolnienie czasu reakcji – reakcje układu poznawczego”, „gdy masz chroniczny niedobór tlenu, wszystkie te objawy znikają, ponieważ przyzwyczaisz się do tego. Ale twoja wydajność pozostanie osłabiona, a niedostateczna podaż tlenu w twoim mózgu nadal postępuje”
„Wiemy, że rozwój chorób neurodegeneracyjnych trwa od lat do dziesięcioleci”
„Utracone komórki nerwowe nie będą już regenerowane”
„Niedobór tlenu jest niebezpieczny dla każdego mózgu”
„Wiem, jak niedobór tlenu jest szkodliwy dla mózgu, kardiolodzy wiedzą, jak szkodliwy jest dla serca, pulmonolodzy wiedzą, jak szkodliwy jest dla płuc”
III
Ciekawe wnioski przedstawiono w publikacji Masked education? The benefits and burdens of wearing face masks in schools during the current Corona pandemic [4]. NOSZENIE MASEK W SZKOŁACH podczas pandemii COVID-19 ogranicza zarówno mimikę emocjonalną, jak i ogólną emocjonalność, co wpływa negatywnie na więź nauczyciel-uczeń, spójność grupy i uczenie się. Zakrywanie ust i nosa uniemożliwia rozpoznawanie twarzy i mimiki (ważny komponent życia towarzyskiego), utrudnia komunikację werbalną i niewerbalną oraz przekaz emocjonalny między uczniami i nauczycielem. AUTORZY PRACY PODDAJĄ W WĄTPLIWOŚĆ CZY W CZASIE OBECNEJ PANDEMII MASKI NA TWARZ POWINNY ODGRYWAĆ ISTOTNĄ ROLĘ W PLACÓWKACH EDUKACYJNYCH.
IV
Trudność w określeniu, jaki wyraz twarzy ma osoba z maską, może być wyzwaniem dla NIEMOWLĄT I MAŁYCH DZIECI, ponieważ polegają one na rozpoznawaniu wyrazu twarzy rodziców, w połączeniu z tonem i / lub głosem, aby dostosować swoje reakcje wobec innych. Pracownicy służby zdrowia powinni rozumieć potencjalne skutki długotrwałego noszenia maski, aby zminimalizować potencjalny DŁUGOTERMINOWY WPŁYW NA ROZWÓJ NOWORODKA I ZOPTYMALIZOWAĆ SKUTKI PSYCHOLOGICZNE DLA NIEMOWLĄT, DZIECI I ICH RODZICÓW [5]
V
NIEMOWLĘTA I MAŁE DZIECI muszą nauczyć się znaczenia niezliczonych sygnałów komunikacyjnych, które w normalnych warunkach bez maski są „dostępne” na twarzach towarzyszących im osób. Dzieci zaczynają czytać z ruchu warg w wieku około 8 miesięcy, a to staje się domyślnym sposobem przetwarzania mowy, w sytuacji gdy jej zrozumienie jest trudne. Obserwowane przez dzieci w normalnych warunkach artykulacje osoby mówiącej odgrywają kluczową rolę w nabywaniu umiejętności komunikacyjnych. Badania pokazują, że dzieci, które częściej czytają z ruchu warg, mają lepsze umiejętności językowe, gdy są starsze. Autor pracy sugeruje, że MASKI PRAWDOPODOBNIE UTRUDNIAJĄ DZIECIOM PRZYSWAJANIE MOWY I JĘZYKA [6].
VI
Noszenie maski może POTENCJALNIE WYWOŁYWAĆ BÓLE GŁOWY U MŁODZIEŻY CIERPIĄCEJ NA PRZEWLEKŁE MIGRENY: „nacisk maski lub jej pasków na różne punkty kontaktu na twarzy lub skórze głowy może wywołać migrenę” [7].
VII
Wśród dostępnych na rynku masek chirurgicznych rodzice najczęściej wybierają dla swoich dzieci te z elastycznymi pętelkami. Jeśli maski są używane przez wiele godzin dziennie to gumki powodują ciągły ucisk na skórę, a w konsekwencji na chrząstkę małżowiny usznej, co prowadzi do RUMIENIOWYCH I BOLESNYCH ZMIAN SKÓRNYCH ZAUSZNYCH. Dzieci przed okresem dojrzewania mają nierozwiniętą chrząstkę przedsionkową z mniejszą odpornością na odkształcenia. Przedłużony nacisk elastycznych pętli maski w zagłębieniu lub, co gorsza, na poziomie anthelix może przyczynić się do NIEPRAWIDŁOWEGO WZROSTU I KĄTOWANIA UCHA ZEWNĘTRZNEGO. W rzeczywistości, to może powodować WYSTAWANIE USZU U DZIECI [8].
VIII
Ogromna liczba dowodów wskazuje również na inne potencjalne efekty uboczne masek, np. duszność, zwiększone ryzyko infekcji, upośledzenie funkcji poznawczych, obniżenie odporności, niepokój, zmęczenie, wzrost temperatury ciała, choroby skóry [9,17-19].
No dobrze, ale przecież maski chronią nas przed COVID-19?
Biorąc pod uwagę powyższe, CZY WYMUSZAJĄC NA DZIECIACH CHODZENIE W MASKACH DBAMY O ICH/NASZE ZDROWIE I BEZPIECZEŃSTWO CZY WPROST PRZECIWNIE – DALIŚMY SIĘ PONIEŚĆ PROPAGANDZIE MEDYCZNO-MEDIALNO-RZĄDOWEJ?
Przed oczami mam taki oto smutny obraz PANDEMICZNEGO DZIECIŃSTWA:
Po wielu miesiącach nauki zdalnej i niezliczonych godzinach spędzonych przed komputerem lub telewizorem, w zawilgoconej od marcowego powietrza masce, nieco wystraszony i zamyślony Jaś snuje się przez park. Idzie do szkoły. W sumie przyzwyczaił się do siedzenia w domu i rozmów z kolegami przez Internet. Po tak długiej izolacji czuje się trochę dziwnie i odczuwa pewien lęk przed spotkaniem z rówieśnikami „w realu”. W głowie echem odbija mu się jeszcze piosenka o maseczkach, którą usłyszał przed wyjściem z domu [20]:
„Spójrzcie co to za bohater pod maską się chowa, Jego usta nos zakrywaaa…maska, maska kolorowaaa… pa, pa, pa”
Wspomnieniami wraca również do bajki o króliczku, który nie chciał nosić maseczki i później bardzo źle się czuł… Jaś zbliża się do szkoły. Nasz bohater, trochę niedotleniony, wchodzi do budynku i na wejściu w jego nozdrza uderza intensywny zapach środków dezynfekujących. Dzisiaj Pani odpytuje z tabliczki mnożenia, nie będzie łatwo skupić się w takich warunkach… Nie martw się Jasiu, niedługo będą szczepić dzieci i „wszystko” wróci do normy…a właściwie to ”prawie” wszystko, bo prawdopodobnie dystans, maseczki i dezynfekcja nadal będą konieczne.
[4] Spitzer M. “Masked education? The benefits and burdens of wearing face masks in schools during the current Corona pandemic”. Trends in Neuroscience and Education. 2020;20:100138. doi:10.1016/j.tine.2020.100138 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7417296/
[5] Green, Janet et al. “The implications of face masks for babies and families during the COVID-19 pandemic: A discussion paper”. Journal of neonatal nursing : JNN vol. 27,1 (2021): 21-25. doi:10.1016/j.jnn.2020.10.005 – https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7598570/
[6] „Masks Can Be Detrimental to Babies’ Speech and Language Development”. David J. Lewkowic. Scientific American. Cogntion, Opinion https://www.scientificamerican.com/article/masks-can-be-detrimental-to-babies-speech-and-language-development/
[7] Karvounides, D., Marzouk, M., Ross, A.C., VanderPluym, J.H., Pettet, C., Ladak, A., Ziplow, J., Patterson Gentile, C., Turner, S., Anto, M., Barmherzig, R., Chadehumbe, M., Kalkbrenner, J., Malavolta, C.P., Clementi, M.A., Gerson, T. and Szperka, C.L. (2021), “The intersection of COVID‐19, school, and headaches: Problems and solutions”. Headache: The Journal of Head and Face Pain, 61: 190-201. https://doi.org/10.1111/head.14038
[8] Zanotti, B., Parodi, P.C., Riccio, M. et al. “Can the Elastic of Surgical Face Masks Stimulate Ear Protrusion in Children?”. Aesth Plast Surg 44, 1947–1950 (2020). https://doi.org/10.1007/s00266-020-01833-9 – https://link.springer.com/article/10.1007/s00266-020-01833-9
[10] bin‐Reza, Faisal, et al. „The use of masks and respirators to prevent transmission of influenza: a systematic review of the scientific evidence.” Influenza and other respiratory viruses 6.4 (2012): 257-267.
[11] Saunders-Hastings, Patrick, et al. „Effectiveness of personal protective measures in reducing pandemic influenza transmission: A systematic review and meta-analysis.” Epidemics 20 (2017): 1-20
[12] Cowling, B. J., et al. „Face masks to prevent transmission of influenza virus: a systematic review.” Epidemiology & infection 138.4 (2010): 449-456. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20092668/
[13] Jacobs, Joshua L., et al. „Use of surgical face masks to reduce the incidence of the common cold among health care workers in Japan: a randomized controlled trial.” American journal of infection control 37.5 (2009): 417-419. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19216002/
[16] Bundgaard, Henning, et al. “Effectiveness of adding a mask recommendation to other public health measures to prevent SARS-CoV-2 infection in Danish mask wearers: a randomized controlled trial.” Annals of Internal Medicine (2020) https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33205991/
[17] Downsides of face masks and possible mitigation strategies: a systematic review and meta-analysis”. Mina Bakhit, Natalia Krzyzaniak, Anna Mae Scott, Justin Clark, Paul Glasziou, Chris Del Mar. medRxiv 2020.06.16.20133207; doi: https://doi.org/10.1101/2020.06.16.20133207. Now accepted for publication in BMJ Open. —- https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2020.06.16.20133207v1
[18] Lazzarino, Antonio Ivan, et al. „Covid-19: Important potential side effects of wearing face masks that we should bear in mind.” The BMJ 369 (2020).
[19] Zhu, J. H., et al. „Effects of long-duration wearing of N95 respirator and surgical facemask: a pilot study.” J Lung Pulm Resp Res 4 (2014): 97-100. [x] https://www.youtube.com/watch?v=4KMh0DBIckM
ZBYT WYSOKI POZIOM PRZECIWCIAŁ PO SZCZEPIENIU MOŻE BYĆ NIEBEZPIECZNY?
Co najmniej dwie dostępne publikacje pre-print sugerują, że ozdrowieńcy ciężej przechodzą szczepienia przeciwko COVID-19.
Osoby, które wcześniej miały COVID-19 wykazywały szybką odpowiedź z udziałem przeciwciał i CZĘŚCIEJ ZGŁASZAŁY DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE już po jednej dawce szczepionki Pfizer-BioNTech lub Moderna [1]. W tych samych punktach czasowych miana przeciwciał osób, które przeszły COVID-19 były 10–20 RAZY WYŻSZE niż u osób, które nigdy go nie miały. Dwa tygodnie po podaniu ozdrowieńcom tylko jednej dawki szczepionki, stężenie przeciwciał BYŁO RÓWNIE WYSOKIE LUB NAWET 10 RAZY WYŻSZE niż poziomy obserwowane u niezainfekowanych osób, które otrzymały dwie dawki szczepionki. Jak sugerują autorzy tego badania, podanie osobom, które wcześniej były zakażone SARS-CoV-2, tylko jednej dawki szczepionki nie wpłynęłoby negatywnie na ich miano przeciwciał, OSZCZĘDZIŁOBY IM NIEPOTRZEBNEGO BÓLU I UWOLNIŁOBY WIELE PILNIE POTRZEBNYCH DAWEK.
W badaniu [2] porównano częstość występowania działań niepożądanych po pierwszej dawce szczepionki u 231 osób, w tym 83, u których wcześniej uzyskano pozytywny wynik testu na obecność COVID-19. Objawy w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ból lub obrzęk, były podobne w obu grupach pacjentów. ALE OSOBY Z ISTNIEJĄCĄ WCZEŚNIEJ ODPORNOŚCIĄ DOŚWIADCZAŁY OGÓLNOUSTROJOWYCH SKUTKÓW UBOCZNYCH, TAKICH JAK ZMĘCZENIE, BÓL GŁOWY, DRESZCZE, GORĄCZKA ORAZ BÓLE MIĘŚNI LUB STAWÓW ZE ZNACZNIE WIĘKSZĄ CZĘSTOTLIWOŚCIĄ.
Osoby, u których wykryto zakażenie COVID-19 potwierdzone metodą PCR, mogą wymagać tylko jednej dawki. Wydaje się, że zapewni im to ochronę, która jest co najmniej tak dobra, jak dwie dawki szczepionki [3].
W przypadku infekcji SARS-CoV-2 zbyt wysoki poziom przeciwciał może nie być korzystny, co budzi obawy względem potencjalnej reinfekcji nową mutacją wirusa. Przebieg choroby COVID-19 jest związany z syntezą przeciwciał przeciw SARS-CoV-2 w surowicy [4], których miana korelują bezpośrednio z ciężkością choroby [5]. I odwrotnie, osoby, które szybko wracają do zdrowia, mogą mieć niski poziom przeciwciał anty-SARS-CoV-2 lub nie mieć ich wcale [6].
Przeciwciała neutralizujące kontrolują wirusa, ale następnie mogą wywoływać ciężką, uszkadzającą tkanki reakcję zapalną w płucach. Jest to profil podobny do choroby związanej z kompleksami immunologicznymi, którą obserwowano w przeszłości w przypadku szczepionek przeciwko RSV, w których zaszczepieni ulegali śmiertelnej, nasilonej chorobie RSV z powodu tworzenia kompleksów immunologicznych przeciwciało-wirus, które wywoływały szkodliwe, zapalne odpowiedzi immunologiczne [7].
Pytanie o zasadność szczepienia ozdrowieńców aktualnie dostępnymi wakcynami przeciwko COVID-19 jest jak najbardziej na miejscu, a już na pewno czy potrzebują dwóch dawek szczepionki. Czy olbrzymia ilość ogólnoustrojowych reakcji po szczepionkach przeciwko COVID-19 nie jest przypadkiem dowodem na to, że w Polsce ogromna liczba osób przeszła już infekcje SARS-CoV-2?
Jak pokazują wyniki badań, do skutecznej obrony przeciwko COVID-19 wysoki poziom przeciwciał anty-SARS-CoV-2 WCALE MOŻE NIE BYĆ POTRZEBNY, A WRĘCZ NIEBEZPIECZNY.
Dlaczego?
Prawdopodobnie ogromną rolę w odporności na COVID-19 odgrywają komórki T. Ostatnie badania dostarczyły dowodów na odporność na zakażenie SARS-CoV-2 z udziałem komórek T, zarówno u pacjentów z COVID-19, jak i zdrowych pacjentów nienarażonych na wirusa [8-11].
Dr n. med. Piotr Witczak
PISMIENNICTWO
1. Krammer F, zespół Srivastava K. PARIS, Simon V. Robust spike antibody responses and increased reactogenicity in seropositive individuals after a single dose of SARS-CoV-2 mRNA vaccine. MedRxiv [Preprint]. 2021.
2. Saadat S, Rikhtegaran-Tehrani Z, Logue J, i wsp. Single Dose Vaccination in Healthcare Workers Previously Infected with SARS-CoV-2.
4. Liu ZL, Liu Y, Wan LG, et al. Antibody profiles in mild and severe cases of COVID-19. Clinical chemistry. 2020.
5. Piccoli L, Park YJ, Tortorici MA, et al. Mapping Neutralizing and Immunodominant Sites on the SARS-CoV-2 Spike Receptor-Binding Domain by Structure-Guided High-Resolution Serology. Cell. 2020.
6. DF R, C G, F M, et al. Convergent Antibody Responses to SARS-CoV-2 Infection in Convalescent Individuals. bioRxiv. 2020
7. Cardozo, Timothy, and Ronald Veazey. „Informed consent disclosure to vaccine trial subjects of risk of COVID‐19 vaccines worsening clinical disease.” International Journal of Clinical Practice (2020): e13795.
8. Braun J, Loyal L, Frentsch M, et al. SARS-CoV-2-reactive T cells in healthy donors and patients with COVID-19. Nature. 2020;587:270–74.
9. Grifoni A, Weiskopf D, Ramirez SI, et al. Targets of T cell responses to SARS-CoV-2 coronavirus in humans with COVID-19 disease and unexposed individuals. Cell. 2020;181:1489–501.e1415. [PMC free article]
10. Mateus J, Grifoni A, Tarke A, et al. Selective and cross-reactive SARS-CoV-2 T cell epitopes in unexposed humans. Science. 2020;370:89–94.
11. Sekine T, Perez-Potti A, Rivera-Ballesteros O, et al. Robust T cell immunity in convalescent individuals with asymptomatic or Mild COVID-19. Cell. 2020;183:158–68.e114.
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.